ΜΕΡΟΣ 6: Ο ΙΘΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΦΑΝΩ ΕΝΟΧΗ — ΑΛΛΑ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΣΤΗ ΛΑΘΟΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Η πρώτη προσπάθεια του Ίθαν να επιστρέψει στη ζωή μου δεν έγινε με μια συγγνώμη.

Έγινε με μια δημόσια δήλωση.

Ένα πρωί, ένα διαδικτυακό δημοσίευμα ανέφερε ότι η απομάκρυνσή του από τη Whitmore Development ήταν αποτέλεσμα «οικογενειακής διαμάχης» και ότι η σύζυγός του είχε χρησιμοποιήσει την οικονομική της δύναμη για να επηρεάσει τις εταιρικές αποφάσεις.

Δεν υπήρχαν συγκεκριμένα στοιχεία στο δημοσίευμα. Υπήρχαν, όμως, αρκετές υπαινικτικές φράσεις ώστε να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η έρευνα ήταν προσωπική εκδίκηση.

Το τηλέφωνό μου άρχισε να χτυπά.

Συνεργάτες, φίλοι και συγγενείς ήθελαν να μάθουν τι είχε συμβεί.

Ορισμένοι με ρώτησαν αν είχα απολύσει τον Ίθαν επειδή με εγκατέλειψε στον γάμο.

Άλλοι ήθελαν να μάθουν αν οι πληρωμές προς τη Βανέσα ήταν πραγματικές.

Δεν απάντησα δημόσια σε καμία από αυτές τις ερωτήσεις.

Η Ρεβέκκα με συμβούλεψε να μην αποκαλύψω εμπιστευτικές πληροφορίες ούτε να προσπαθήσω να κερδίσω μια δημόσια αντιπαράθεση.

«Τα έγγραφα θα μιλήσουν μέσα από τη σωστή διαδικασία», είπε.

«Κι αν ο κόσμος πιστέψει τα ψέματά του;»

«Δεν μπορείς να ελέγξεις τι θα πιστέψει ο καθένας. Μπορείς να ελέγξεις αν θα ενεργήσεις σωστά.»

Αυτό ακριβώς έκανα.

Η εταιρεία εξέδωσε μια σύντομη ανακοίνωση, διευκρινίζοντας ότι η προσωρινή απομάκρυνση του Ίθαν σχετιζόταν με ανεξάρτητο οικονομικό έλεγχο και όχι με προσωπικές διαφορές.

Δεν αποκαλύφθηκαν στοιχεία που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη διαδικασία.

Για μερικές ημέρες, ο Ίθαν συνέχισε να παρουσιάζεται ως το θύμα μιας πλούσιας γυναίκας που δεν άντεχε να αμφισβητηθεί.

Έπειτα έκανε ένα λάθος.

Έστειλε ένα μήνυμα στη Βανέσα, πιστεύοντας ότι εκείνη θα συνέχιζε να τον προστατεύει.

«Πες στους δικηγόρους σου να μη δώσουν τίποτα άλλο. Αν καταστραφώ, θα καταστραφείς κι εσύ. Θυμήσου ότι τα τιμολόγια τα υπέγραφες κι εσύ.»

Η Βανέσα δεν απάντησε.

Αντί γι’ αυτό, παρέδωσε το μήνυμα στη Ρεβέκκα.

Το μήνυμα δεν αποδείκνυε από μόνο του ότι είχε διαπραχθεί αδίκημα, αλλά ενίσχυε την ανάγκη να εξεταστούν οι συναλλαγές και η επικοινωνία των εμπλεκομένων.

Η Ρεβέκκα με κάλεσε στο γραφείο της.

«Θέλω να είμαι προσεκτική», είπε. «Δεν πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτό το μήνυμα σαν τελική απόδειξη. Είναι, όμως, σχετικό με την υπόθεση.»

«Τι θα γίνει τώρα;»

«Οι ελεγκτές θα συνεχίσουν. Οι νομικοί σύμβουλοι θα εξετάσουν αν υπάρχουν υποχρεώσεις αναφοράς προς τις αρμόδιες αρχές. Η εταιρεία θα ακολουθήσει τη διαδικασία.»

Έγνεψα.

«Αυτό θέλω.»

Το ίδιο βράδυ, ο Ίθαν εμφανίστηκε έξω από το σπίτι των γονιών μου.

Δεν είχε ενημερώσει κανέναν ότι θα ερχόταν.

Η μητέρα μου άνοιξε την πόρτα, αλλά δεν τον άφησε να περάσει.

«Θέλω να δω τη Λόρελ», είπε.

«Θα τη ρωτήσω αν θέλει να σε συναντήσει.»

«Είμαι ο άντρας της.»

Η μητέρα μου τον κοίταξε ψυχρά.

«Αυτό δεν σου δίνει δικαίωμα να απαιτείς την παρουσία της.»

Όταν μου είπε ότι βρισκόταν έξω, σκέφτηκα να αρνηθώ.

Έπειτα αποφάσισα να κατέβω, με τον πατέρα μου παρόντα.

Ο Ίθαν στεκόταν στην είσοδο, με τα χέρια στις τσέπες.

«Λόρελ, πρέπει να μιλήσουμε.»

«Μίλα.»

Κοίταξε τον πατέρα μου.

«Θέλω να μιλήσω στη γυναίκα μου ιδιωτικά.»

«Δεν θα γίνει», απάντησα.

Για μια στιγμή, φάνηκε να θέλει να επιμείνει. Ύστερα αναστέναξε.

«Εντάξει. Έκανα λάθος. Ήμουν σκληρός μαζί σου.»

«Γιατί ήρθες;»

«Επειδή μου λείπεις.»

Τον κοίταξα.

Κάποτε αυτή η φράση θα αρκούσε για να ξεχάσω κάθε προηγούμενη προσβολή. Θα αναζητούσα στα μάτια του την απόδειξη ότι εξακολουθούσε να με αγαπά.

Τώρα αναρωτιόμουν τι ήθελε να αποφύγει.

«Σου λείπω ή σου λείπει η ζωή που είχες μαζί μου;»

Το πρόσωπό του σκλήρυνε.

«Δεν είναι δίκαιο να μου μιλάς έτσι.»

«Δεν είναι δίκαιο να μου ζητάς να κάνω στην άκρη για την πρώην σου και μετά να περιμένεις ότι θα επιστρέψω σαν να μη συνέβη τίποτα.»

«Ήταν μια μικρή στιγμή!»

«Για σένα ίσως. Για μένα ήταν η στιγμή που σταμάτησα να δικαιολογώ όλα τα υπόλοιπα.»

Ο Ίθαν χαμήλωσε τη φωνή του.

«Μπορούμε να σώσουμε τον γάμο μας.»

«Δεν θέλω.»

«Δεν το εννοείς.»

«Το εννοώ.»

Με κοίταξε σαν να περίμενε ότι θα άλλαζα γνώμη.

«Θα καταστρέψεις τα πάντα για ένα λάθος.»

«Δεν πρόκειται για ένα λάθος. Και δεν θα συζητήσω μαζί σου την εταιρεία. Αυτό θα γίνει μέσω των δικηγόρων και των αρμόδιων διαδικασιών.»

Έκανε ένα βήμα πιο κοντά, αλλά ο πατέρας μου στάθηκε ανάμεσά μας.

«Η συζήτηση τελείωσε», είπε.

Ο Ίθαν με κοίταξε με θυμό.

«Θα καταλάβεις κάποια μέρα τι έχασες.»

«Το έχω ήδη καταλάβει», απάντησα. «Έχασα την εικόνα ενός ανθρώπου που δεν υπήρχε ποτέ όπως τον φανταζόμουν.»

Έφυγε χωρίς άλλη λέξη.

Όταν έκλεισε η πόρτα, τα γόνατά μου έτρεμαν.

Η μητέρα μου με αγκάλιασε.

«Δεν χρειάζεται να είσαι δυνατή κάθε στιγμή», μου είπε.

«Δεν είμαι δυνατή», ψιθύρισα. «Απλώς δεν θέλω να επιστρέψω.»

«Και αυτό αρκεί.»

Τις επόμενες εβδομάδες, οι νομικές διαδικασίες προχώρησαν. Η εταιρεία συνεργάστηκε με τους ελεγκτές και παρέδωσε τα σχετικά στοιχεία όπου απαιτούνταν. Οι ισχυρισμοί για τις πληρωμές εξετάζονταν ξεχωριστά από την προσωπική μου διαφορά με τον Ίθαν.

Δεν υπήρξε μια μαγική στιγμή όπου όλα λύθηκαν.

Υπήρχαν συναντήσεις, έγγραφα, ερωτήσεις και αποφάσεις που απαιτούσαν χρόνο.

Όμως η θέση του Ίθαν στην εταιρεία δεν μπορούσε πλέον να στηριχθεί μόνο στην αυτοπεποίθησή του.

Και η δική μου ζωή δεν εξαρτιόταν πια από το αν θα επέστρεφε.

Μια νύχτα, ενώ ετοιμαζόμουν να κοιμηθώ, έλαβα ένα μήνυμα από έναν παλιό συνεργάτη της εταιρείας.

«Λόρελ, υπάρχει ένα έγγραφο που ίσως πρέπει να δεις. Δεν αφορά μόνο τον Ίθαν. Αφορά μια παλιά απόφαση του διοικητικού συμβουλίου.»

Το διάβασα δύο φορές.

Ύστερα τηλεφώνησα στη Ρεβέκκα.

«Θέλω να εξετάσουμε ένα ακόμη έγγραφο.»

«Τι είδους έγγραφο;»

Κοίταξα την οθόνη.

«Κάτι που μπορεί να εξηγήσει γιατί ο Ίθαν ήταν τόσο βέβαιος ότι θα μπορούσε να ελέγξει την εταιρεία.»

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 7…

 ⬇️ ΜΕΡΟΣ 7 ⬇️

 ⬆️ ΠΙΣΩ ⬆️