ΜΕΡΟΣ 5: ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΤΑΝ ΣΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΤΟΥ

Την επόμενη εβδομάδα, ο έλεγχος επεκτάθηκε σε παλαιότερες συναλλαγές.

Δεν υπήρχε λόγος να θεωρήσουμε ότι ο Ίθαν είχε δίκιο σε όλα όσα είπε. Θα μπορούσε να προσπαθεί να με φοβίσει, να αποσπάσει την προσοχή μας ή να δημιουργήσει αμφιβολίες για να προστατεύσει τον εαυτό του.

Ωστόσο, δεν μπορούσα να αγνοήσω την προειδοποίησή του.

Η Whitmore Development είχε αναπτυχθεί σημαντικά τα προηγούμενα χρόνια. Είχε αναλάβει μεγάλα κατασκευαστικά έργα, είχε επενδύσει σε νέες περιοχές και είχε συνεργαστεί με δεκάδες εξωτερικούς συμβούλους.

Δεν ήταν δυνατόν να γνωρίζω προσωπικά κάθε συναλλαγή.

Γι’ αυτό υπήρχαν οι ελεγκτές, οι οικονομικοί διευθυντές και οι διαδικασίες έγκρισης.

Ο επικεφαλής του ελέγχου ήρθε στο γραφείο μου με μια νέα αναφορά.

«Βρήκαμε παλαιότερες πληρωμές προς δύο εταιρείες που συνδέονται έμμεσα με τη Vantage», είπε.

«Συνδέονται πώς;»

«Υπάρχουν κοινές διευθύνσεις αλληλογραφίας και ορισμένοι ίδιοι ενδιάμεσοι συνεργάτες. Δεν έχουμε ακόμη αποδείξεις ότι οι εταιρείες ελέγχονταν από το ίδιο πρόσωπο, αλλά το μοτίβο χρειάζεται διερεύνηση.»

«Πόσα χρήματα;»

Μου έδειξε τον πίνακα.

Το συνολικό ποσό ήταν σημαντικό, αλλά όχι όλες οι πληρωμές ήταν αμφισβητούμενες. Ορισμένες είχαν επαρκή τεκμηρίωση. Άλλες όχι.

«Θέλω να ελεγχθούν μία προς μία», είπα. «Δεν θα χαρακτηρίσουμε καμία συναλλαγή παράνομη μόνο και μόνο επειδή εμφανίζεται σε αυτόν τον πίνακα.»

Ο ελεγκτής έγνεψε.

Όταν έμεινα μόνη, τηλεφώνησα στον πατέρα μου.

«Θέλω να μιλήσουμε για τις παλιές συμβάσεις.»

Εμφανίστηκε στο γραφείο μου μέσα σε είκοσι λεπτά.

«Τι ανακάλυψες;»

Του έδειξα την αναφορά.

Το πρόσωπό του σκλήρυνε.

«Αυτές οι πληρωμές ξεκίνησαν πριν αναλάβει ο Ίθαν;»

«Μερικές, ναι.»

Έμεινε σιωπηλός.

«Υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρω;» τον ρώτησα.

Ο πατέρας μου κάθισε.

«Πριν από τέσσερα χρόνια, η εταιρεία συνεργάστηκε με μια εξωτερική συμβουλευτική ομάδα για ένα μεγάλο έργο. Η συνεργασία διακόπηκε όταν εντοπίσαμε σοβαρές διαφωνίες σχετικά με τις χρεώσεις. Δεν υπήρξε τότε απόδειξη ότι κάποιος είχε ενεργήσει παράνομα, αλλά ορισμένες εκκρεμότητες δεν έκλεισαν όπως θα έπρεπε.»

«Γιατί δεν το γνώριζα;»

«Εκείνη την εποχή δεν συμμετείχες σε όλες τις αποφάσεις. Και δεν ήθελα να σου μεταφέρω μια υπόθεση που δεν είχε αποσαφηνιστεί.»

«Τώρα πρέπει να αποσαφηνιστεί.»

Ο πατέρας μου έγνεψε αργά.

«Έχεις δίκιο.»

Για πρώτη φορά, είδα ότι η δική του εμπιστοσύνη στους ανθρώπους μπορούσε επίσης να τον είχε οδηγήσει σε λάθη.

Δεν υπήρχε λόγος να θεωρήσουμε ότι οι παλιές πληρωμές συνδέονταν οπωσδήποτε με τον Ίθαν ή τη Βανέσα. Χρειαζόμασταν έγγραφα, όχι υποθέσεις.

Και τα έγγραφα άρχισαν να εμφανίζονται.

Ένας πρώην οικονομικός συνεργάτης επικοινώνησε με τους ελεγκτές και προσφέρθηκε να δώσει εξηγήσεις για ορισμένες διαδικασίες που είχαν αλλάξει τα τελευταία χρόνια.

Δεν κατηγόρησε κανέναν ευθέως. Περιέγραψε, όμως, ένα σύστημα στο οποίο ορισμένες εγκρίσεις περνούσαν από λιγότερους ελέγχους όταν τα έργα χαρακτηρίζονταν επείγοντα.

Η ομάδα ελέγχου ζήτησε τα σχετικά πρακτικά και τις εγκρίσεις.

Παράλληλα, η Βανέσα επικοινώνησε με τη Ρεβέκκα.

Ήθελε να καταθέσει πληροφορίες για τις πληρωμές προς την εταιρεία της.

Η συνάντηση οργανώθηκε επίσημα και καταγράφηκε σύμφωνα με τις συμβουλές των νομικών μας.

Η Βανέσα εμφανίστηκε χωρίς το κόκκινο φόρεμα και το θριαμβευτικό χαμόγελο που θυμόμουν από τον γάμο μου.

Φαινόταν εξαντλημένη.

«Δεν θέλω να κατηγορηθώ για πράγματα που δεν έκανα», είπε.

Η Ρεβέκκα απάντησε ήρεμα.

«Τότε είναι σημαντικό να είστε ακριβής και να παρουσιάσετε όσα στοιχεία έχετε. Δεν μπορούμε να σας υποσχεθούμε συγκεκριμένο αποτέλεσμα.»

Η Βανέσα έβγαλε έναν φάκελο από την τσάντα της.

«Ο Ίθαν μού έστελνε τις περιγραφές των υπηρεσιών που έπρεπε να αναγράφονται στα τιμολόγια. Μου έλεγε ότι η εταιρεία χρειαζόταν συγκεκριμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες και ότι όλα είχαν εγκριθεί.»

«Προσφέρατε αυτές τις υπηρεσίες;» ρώτησα.

Κοίταξε κάτω.

«Μερικές φορές. Άλλες φορές, δεν υπήρχε δουλειά αντίστοιχη με το ποσό που αναγραφόταν.»

Η απάντησή της δεν αρκούσε για να αποδείξει ολόκληρη την υπόθεση, αλλά ήταν σοβαρή.

«Γιατί το δεχτήκατε;» τη ρώτησα.

Η Βανέσα σήκωσε τα μάτια.

«Επειδή πίστευα ότι ο Ίθαν θα με βοηθούσε να δημιουργήσω μια επιτυχημένη επιχείρηση. Μου έλεγε ότι είχε τον έλεγχο των πραγμάτων και ότι δεν κινδύνευε κανείς.»

«Και ο γάμος μας;»

Η Βανέσα έμεινε σιωπηλή για μερικά δευτερόλεπτα.

«Μου έλεγε ότι δεν σε αγαπούσε όπως νόμιζες. Ότι ο γάμος ήταν σημαντικός για την οικογένειά του και την καριέρα του. Μου έλεγε ότι, όταν θα σταθεροποιούνταν η θέση του, θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί.»

Δεν ένιωσα έκπληξη.

Ήταν παράξενο. Κάποτε αυτές οι λέξεις θα με είχαν διαλύσει. Τώρα απλώς επιβεβαίωναν ότι ο Ίθαν είχε πει διαφορετικές ιστορίες σε διαφορετικούς ανθρώπους, ανάλογα με το τι ήθελε να πετύχει.

«Και γιατί ήρθατε στον γάμο;» τη ρώτησα.

Τα μάτια της γέμισαν δάκρυα.

«Ήθελα να δω αν θα με επέλεγε μπροστά σου.»

Η Ρεβέκκα την κοίταξε προσεκτικά.

«Και όταν σας ζήτησε να μπείτε στη λιμουζίνα;»

«Νόμιζα ότι είχε ήδη αποφασίσει.»

Η Βανέσα σκούπισε τα μάτια της.

«Όταν η Λόρελ έφυγε, ένιωσα ότι είχα κερδίσει. Μετά κατάλαβα ότι δεν είχα κερδίσει τίποτα. Ο Ίθαν δεν με υπερασπίστηκε όταν άρχισαν οι ερωτήσεις. Προσπάθησε να με κάνει να φανώ υπεύθυνη για όλα.»

Την άκουσα χωρίς να τη διακόψω.

Δεν χρειαζόταν να τη συγχωρήσω για να ακούσω την αλήθεια της. Και το ότι είχε χρησιμοποιηθεί ή παραπλανηθεί σε ορισμένα πράγματα δεν ακύρωνε τις δικές της επιλογές.

Η Ρεβέκκα παρέλαβε τον φάκελο και συμφώνησε να τον παραδώσει στους ανεξάρτητους ελεγκτές.

Πριν φύγει, η Βανέσα γύρισε προς το μέρος μου.

«Ξέρω ότι δεν μου χρωστάς τίποτα. Αλλά θέλω να ξέρεις ότι εκείνη την ημέρα, όταν σου είπε να κάνεις στην άκρη, δεν περίμενα να φύγεις πραγματικά.»

«Ούτε εγώ περίμενα ότι θα χρειαζόταν να φύγω», απάντησα.

«Λυπάμαι.»

Δεν της είπα ότι όλα ήταν εντάξει.

Δεν ήταν.

Αλλά δεν χρειαζόταν να κρατήσω τον θυμό μου για πάντα για να θυμάμαι τι είχε συμβεί.

Όταν έφυγε, ο πατέρας μου μπήκε στο γραφείο.

«Πιστεύεις ότι λέει την αλήθεια;»

«Πιστεύω ότι πρέπει να ελεγχθούν όσα παρέδωσε.»

Χαμογέλασε ελαφρά.

«Έχεις μάθει να μη βιάζεσαι να βγάζεις συμπεράσματα.»

«Έμαθα ότι τα συμπεράσματα χωρίς στοιχεία είναι απλώς άλλος ένας τρόπος να κάνεις λάθος.»

Το απόγευμα, η Ρεβέκκα έλαβε ένα μήνυμα από τον δικηγόρο του Ίθαν.

Ζητούσε να σταματήσει ο έλεγχος και να αρχίσουν συζητήσεις για μια «συναινετική διευθέτηση» του γάμου.

Η Ρεβέκκα με κοίταξε.

«Φαίνεται ότι έχει αρχίσει να καταλαβαίνει πως η κατάσταση είναι σοβαρή.»

«Ας μιλήσουν οι δικηγόροι μας. Δεν θα ανταλλάξω την αλήθεια με μια γρήγορη συμφωνία.»

Δεν ήξερα ακόμη πόσο θα διαρκούσε η υπόθεση.

Δεν ήξερα ποιες συναλλαγές θα αποδεικνύονταν αδικαιολόγητες και ποιες θα είχαν νόμιμη εξήγηση.

Αλλά είχα σταματήσει να φοβάμαι τι θα ανακάλυπτα.

Γιατί, όποια κι αν ήταν η αλήθεια, δεν θα μπορούσε να αλλάξει αυτό που είχε συμβεί στη λιμουζίνα.

Εκείνη την ημέρα, ο Ίθαν είχε δείξει ποια θέση πίστευε ότι μου άξιζε.

Και εγώ είχα επιτέλους αποφασίσει να μην τη δεχτώ.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 6…

 ⬇️ ΜΕΡΟΣ 6 ⬇️

 ⬆️ ΠΙΣΩ ⬆️