ΜΕΡΟΣ 6 — ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΑΡΧΕΙΑ ΕΦΕΡΑΝ ΣΤΟ ΦΩΣ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ Η ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ… ΑΛΛΑ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΑΚΟΜΗ ΕΛΕΙΠΕ!

Οι επόμενες ημέρες ήταν γεμάτες εξετάσεις, τηλεφωνήματα και αναμονή.

Η Μάργκαρετ επέστρεψε στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί προχώρησαν σε επιπλέον απεικονιστικό έλεγχο. Η δρ. Κάρτερ τής εξήγησε ότι η μεγάλη διόγκωση της κοιλιάς της δεν μπορούσε να αξιολογηθεί μόνο από έναν υπέρηχο και πως έπρεπε να εξεταστούν όλες οι πιθανές αιτίες.

Ο Ντάνιελ δεν έφευγε σχεδόν ποτέ από κοντά της.

«Πώς αισθάνεσαι σήμερα;» τη ρωτούσε κάθε πρωί.

«Σαν να έχω ζήσει δέκα χρόνια μέσα σε μία εβδομάδα», απαντούσε εκείνη.

Προσπαθούσε να αστειεύεται, αλλά ο φόβος ήταν πλέον αδύνατον να κρυφτεί.

Στο μεταξύ, ο Ντάνιελ επικοινώνησε με το παλιό νοσοκομείο. Η διαδικασία ήταν δύσκολη. Αρκετά αρχεία είχαν μεταφερθεί σε άλλο αρχείο, ενώ άλλα έπρεπε να αναζητηθούν με βάση παλιούς αριθμούς μητρώου.

Τελικά, ύστερα από αρκετές ημέρες, έλαβε ένα τηλεφώνημα.

«Κύριε Ρόμπερτς; Έχουμε εντοπίσει ορισμένα έγγραφα που ενδέχεται να σχετίζονται με την υπόθεση που αναζητάτε. Θα χρειαστεί να έρθετε αυτοπροσώπως και να αποδείξετε τη συγγένειά σας.»

Ο Ντάνιελ έκλεισε το τηλέφωνο και κοίταξε τη μητέρα του.

«Βρήκαν κάτι.»

Η Μάργκαρετ έμεινε ακίνητη.

«Τι ακριβώς;»

«Δεν μου είπαν. Θέλουν να πάω από εκεί.»

Η ίδια ήθελε να τον ακολουθήσει, αλλά οι γιατροί τής είχαν ζητήσει να ξεκουραστεί μέχρι να ολοκληρωθούν οι εξετάσεις. Έτσι, ο Ντάνιελ πήγε μόνος του.

Στο αρχείο του νοσοκομείου, μια υπάλληλος τον οδήγησε σε ένα μικρό γραφείο. Του έδωσε έναν φάκελο με παλιές αναφορές και του ζήτησε να διαβάσει τα έγγραφα προσεκτικά.

Οι πρώτες σελίδες αφορούσαν τις ιατρικές επισκέψεις της μητέρας του και του πατέρα του πριν από τη γέννηση των παιδιών τους. Υπήρχαν σημειώσεις για εξετάσεις, παρακολούθηση και παλαιότερα προβλήματα υγείας.

Ο Ντάνιελ δεν καταλάβαινε όλες τις ιατρικές λεπτομέρειες. Όμως, σε μία σελίδα, είδε μια παρατήρηση που είχε γραφτεί με διαφορετικό μελάνι.

«Απαιτείται επανέλεγχος λόγω ασυμφωνίας στα στοιχεία.»

Ακριβώς από κάτω υπήρχε η υπογραφή του δρ. Μίλερ.

Ο Ντάνιελ συνέχισε να διαβάζει.

Βρήκε μια ημερομηνία που ταίριαζε με εκείνη της κάρτας που είχε φυλάξει ο πατέρας του. Βρήκε επίσης αναφορά σε ένα δεύτερο αρχείο, το οποίο δεν υπήρχε στον φάκελο.

«Πού είναι τα υπόλοιπα έγγραφα;» ρώτησε την υπάλληλο.

Εκείνη κοίταξε τον υπολογιστή της.

«Αναφέρεται ότι μέρος του φακέλου είχε σταλεί σε άλλη υπηρεσία για έλεγχο. Δεν υπάρχει ψηφιακό αντίγραφο όλων των σελίδων.»

Ο Ντάνιελ ένιωσε απογοήτευση.

«Δηλαδή δεν μπορείτε να μου πείτε τι συνέβη;»

«Μπορούμε να σας δώσουμε όσα στοιχεία επιτρέπεται να κοινοποιηθούν. Για τα υπόλοιπα, θα χρειαστεί περαιτέρω αναζήτηση.»

Πριν φύγει, ζήτησε αντίγραφα των εγγράφων που μπορούσε να πάρει νόμιμα. Τα έβαλε σε έναν φάκελο και επέστρεψε στο σπίτι της μητέρας του.

Η Μάργκαρετ τον περίμενε καθισμένη στον καναπέ.

«Λοιπόν;»

Ο Ντάνιελ ακούμπησε τα χαρτιά στο τραπέζι.

«Υπάρχουν αναφορές για μια ασυμφωνία στα παλιά ιατρικά στοιχεία. Ο πατέρας είχε δει κάτι και προσπάθησε να το ελέγξει πριν πεθάνει.»

«Τι είδους ασυμφωνία;»

«Δεν ξέρω ακόμη. Λείπουν ορισμένα έγγραφα.»

Η Μάργκαρετ έκλεισε τα μάτια της.

«Πάντα κάτι λείπει.»

Ο Ντάνιελ κάθισε δίπλα της.

«Θα συνεχίσουμε. Αλλά υπάρχει κάτι άλλο που πρέπει να σου πω.»

Εκείνη τον κοίταξε.

«Τι;»

«Η γιατρός τηλεφώνησε όσο έλειπα. Θέλει να σε δει αύριο. Έχουν ολοκληρώσει ένα σημαντικό μέρος των εξετάσεων.»

Η καρδιά της άρχισε να χτυπά πιο γρήγορα.

«Έμαθαν τι έχω;»

«Δεν μου είπε τηλεφωνικά. Θέλει να σου εξηγήσει τα αποτελέσματα από κοντά.»

Η Μάργκαρετ σηκώθηκε αργά και πήγε στο υπνοδωμάτιό της. Έβγαλε από το συρτάρι την παλιά φωτογραφία του Ρόμπερτ και την κράτησε στα χέρια της.

«Τι μου έκρυβες, αγάπη μου;» ψιθύρισε.

Για πρώτη φορά μετά από δώδεκα χρόνια, δεν ένιωθε μόνο θλίψη για την απώλειά του. Ένιωθε θυμό, σύγχυση και μια βαθιά ανάγκη να μάθει την αλήθεια.

Την επόμενη ημέρα, η δρ. Κάρτερ την περίμενε στο γραφείο της με έναν νέο φάκελο.

Δεν χαμογελούσε, αλλά ούτε έδειχνε πανικόβλητη.

«Κυρία Μάργκαρετ, έχουμε πλέον περισσότερα στοιχεία», είπε.

Η Μάργκαρετ κάθισε απέναντί της.

«Πείτε μου.»

Η γιατρός άνοιξε τον φάκελο.

«Η εξέταση δείχνει ότι η διόγκωση οφείλεται σε μια μεγάλη μάζα στην κοιλιακή χώρα. Χρειάζονται επιπλέον αξιολόγηση και συγκεκριμένες εξετάσεις για να καθοριστεί η φύση της.»

Η ηλικιωμένη γυναίκα ένιωσε την καρδιά της να βουλιάζει.

«Είναι καρκίνος;»

«Δεν μπορούμε να το πούμε ακόμη. Υπάρχουν διαφορετικές πιθανότητες και δεν θα ήταν σωστό να σας τρομάξω ή να σας καθησυχάσω χωρίς οριστική διάγνωση.»

Η Μάργκαρετ έγνεψε αργά.

«Και η αίσθηση ότι κάτι κινείται;»

«Μπορεί να οφείλεται στην πίεση της μάζας ή σε κινήσεις του εντέρου. Δεν έχουμε κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει εγκυμοσύνη.»

Η Μάργκαρετ άφησε έναν βαθύ αναστεναγμό.

Η υποψία της εγκυμοσύνης είχε τρομάξει όλη την οικογένεια, αλλά τώρα υπήρχε κάτι πραγματικό που έπρεπε να αντιμετωπίσουν.

Καθώς έφευγαν από το νοσοκομείο, ο Ντάνιελ τής έπιασε το χέρι.

«Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί.»

Εκείνη τον κοίταξε με τρυφερότητα.

«Το ξέρω. Αλλά πρέπει να βρούμε και την αλήθεια για τον πατέρα σου.»

Ο Ντάνιελ έγνεψε.

Κανείς από τους δύο δεν γνώριζε ακόμη ότι το επόμενο τηλεφώνημα από τον δρ. Μίλερ θα άλλαζε εντελώς τον τρόπο με τον οποίο θυμούνταν τον Ρόμπερτ.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 7…

ΜΕΡΟΣ 7 ➡️

⬅️ ΠΙΣΩ