ΜΕΡΟΣ 6 — ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΦΑΚΕΛΟΣ ΙΣΩΣ ΑΦΟΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΡΟΪΟΝ… ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΠΟΤΕ ΕΙΧΕ ΑΝΑΘΕΩΡΗΘΕΙ Η ΑΝΑΦΟΡΑ, ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΛΕΓΞΩ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ!
«Ο αριθμός του φακέλου δεν φαίνεται να αφορά αποκλειστικά το περιστατικό με το παγωτό».
Τα λόγια της γυναίκας με άφησαν άφωνη.
«Τι άλλο αφορά;» τη ρώτησα.
Ακολούθησε μια μικρή παύση.
«Δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω. Αλλά στην καταχώριση που είδα αναφερόταν και ένα δεύτερο προϊόν».
«Ποιο προϊόν;»
«Δεν το θυμάμαι με βεβαιότητα. Δεν θέλω να σας παραπλανήσω».
Έκλεισα για λίγο τα μάτια.
Η απάντησή της ήταν απογοητευτική.
Αλλά τουλάχιστον ήταν ειλικρινής.
Δεν προσποιούνταν ότι γνώριζε κάτι που δεν μπορούσε να αποδείξει.
«Έχετε κάποιο έγγραφο που να επιβεβαιώνει όσα λέτε;»
«Όχι κάτι που μπορώ να σας δώσω με ασφάλεια».
«Τότε παρακαλώ να ενημερώσετε τις αρμόδιες αρχές».
«Θα το κάνω».
Πριν κλείσει, όμως, πρόσθεσε:
«Αν η αναφορά που είδατε είναι η ίδια με εκείνη που κυκλοφορεί, προσέξτε την ημερομηνία της τελευταίας αναθεώρησης».
«Γιατί;»
«Επειδή η αναθεώρηση έγινε μετά την πρώτη ενημέρωση προς τα καταστήματα».
Η κλήση τελείωσε.
Έμεινα για αρκετή ώρα κοιτάζοντας το κινητό.
Τώρα είχα δύο διαφορετικούς αγνώστους που μιλούσαν για έναν φάκελο.
Έναν άντρα που ισχυριζόταν ότι είχε παιδί.
Και μια γυναίκα που ανέφερε ένα δεύτερο προϊόν.
Κανείς τους δεν είχε αποδείξει την ταυτότητά του.
Κανείς δεν είχε προσκομίσει πλήρη, επαληθευμένη αναφορά.
Δεν μπορούσα να τους εμπιστευτώ τυφλά.
Όμως μπορούσα να καταγράψω όσα είχαν πει.
Άνοιξα τον υπολογιστή και δημιούργησα έναν φάκελο με όλα τα στοιχεία.
Τις φωτογραφίες του παγωτού.
Τη συσκευασία.
Τον αριθμό παρτίδας.
Τα ηλεκτρονικά μηνύματα.
Τα στιγμιότυπα των δύο εκδόσεων της ανακοίνωσης.
Και τις πληροφορίες που μου είχαν στείλει οι άγνωστοι.
Έγραψα δίπλα σε καθεμία τι ήταν επιβεβαιωμένο και τι όχι.
Ήθελα να είμαι απολύτως ακριβής.
Η κόρη μου είχε βρει ένα ξένο αντικείμενο.
Αυτό ήταν το αρχικό γεγονός.
Όλα τα υπόλοιπα χρειάζονταν διερεύνηση.
Το επόμενο πρωί έλαβα μήνυμα από την αρμόδια υπηρεσία.
Η αναφορά μου είχε καταγραφεί.
Τα στοιχεία θα αξιολογούνταν.
Δεν υπήρχε ακόμη τελικό συμπέρασμα για τη φύση ή την προέλευση του αντικειμένου.
Διάβασα το μήνυμα μέχρι το τέλος.
Και τότε πρόσεξα μια πρόταση.
«Παρακαλούμε να μας αποστείλετε, εφόσον είναι διαθέσιμη, την αρχική και κάθε μεταγενέστερη έκδοση της ανακοίνωσης που αναφέρατε».
Ένιωσα μια μικρή ανακούφιση.
Επιτέλους, κάποιος ζητούσε συγκεκριμένα στοιχεία.
Δεν μου έλεγε απλώς να περιμένω.
Άνοιξα τα αποθηκευμένα στιγμιότυπα.
Έλεγξα τις ημερομηνίες.
Σύγκρινα τις παραγράφους.
Η αρχική ανακοίνωση ανέφερε μια συγκεκριμένη γραμμή παραγωγής.
Η νεότερη δεν περιείχε την ίδια διατύπωση.
Αυτό δεν αποδείκνυε συγκάλυψη.
Αλλά ήταν μια αλλαγή που άξιζε να εξηγηθεί.
Ετοίμασα την απάντησή μου.
Πριν πατήσω «Αποστολή», έλαβα νέο μήνυμα από τον πρώτο άγνωστο.
«Μην εμπιστευτείτε την αναθεωρημένη έκδοση χωρίς να δείτε την αρχική».
Αυτή τη φορά δεν φοβήθηκα.
Απάντησα:
«Έχω ήδη παραδώσει τα στοιχεία για επίσημο έλεγχο».
Δεν έγραψε τίποτα άλλο.
Έστειλα το ηλεκτρονικό μήνυμα στην υπηρεσία.
Και για πρώτη φορά μετά από ημέρες ένιωσα ότι είχα κάνει κάτι πραγματικά χρήσιμο.
Δεν χρειαζόταν να λύσω μόνη μου το μυστήριο.
Χρειαζόταν να διατηρήσω όσα γνώριζα και να ζητήσω να εξεταστούν.
Το απόγευμα, όμως, το τηλέφωνο χτύπησε ξανά.
Ήταν ο εκπρόσωπος της εταιρείας.
«Έχουμε μια σημαντική ενημέρωση σχετικά με την αναφορά σας».
Σηκώθηκα αμέσως.
«Βρήκατε τι ήταν το αντικείμενο;»
«Όχι ακόμη. Η εξέταση δεν έχει ολοκληρωθεί».
«Τότε τι συνέβη;»
Ο άντρας δίστασε.
«Εντοπίσαμε μια ασυμφωνία στα αρχεία που σχετίζονται με τον κωδικό που μας δώσατε».
Ένιωσα έναν κόμπο στο στομάχι.
«Τι σημαίνει αυτό;»
«Θα χρειαστεί να επανεξεταστούν ορισμένες καταχωρίσεις».
«Και η δεύτερη φωτογραφία;»
Η απάντησή του με αιφνιδίασε.
«Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτουμε, δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι απεικονίζει προϊόν της εταιρείας μας».
Έμεινα ακίνητη.
Αν η δεύτερη φωτογραφία δεν μπορούσε να ταυτοποιηθεί, τότε ίσως η ομοιότητα που με είχε τρομάξει τόσο πολύ να ήταν παραπλανητική.
Ή ίσως όχι.
Δεν γνώριζα.
Και αυτό ακριβώς ήταν το πρόβλημα.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 7 — ΟΠΟΥ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΤΑΙ ΚΑΙ Η ΕΡΕΥΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΟ ΜΟΝΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ.
0 comments:
Post a Comment