ΜΕΡΟΣ 5 — Η ΑΛΙΝΑ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ Ο ΝΤΑΝΤΕ ΒΡΗΚΕ ΤΑ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ… ΟΜΩΣ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΤΗΣ ΠΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙ ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΗ

Η Αλίνα έφυγε εκείνο το απόγευμα χωρίς να κοιτάξει πίσω.

Δεν πήρε πολλά πράγματα μαζί της. Μερικά ρούχα, ένα βιβλίο που διάβαζε εδώ και μήνες και ένα μικρό κουτί με φωτογραφίες από τα παιδικά της χρόνια.

Άφησε το σπίτι που είχε μοιραστεί με τον Ντάντε τα τελευταία τρία χρόνια χωρίς να ξέρει αν θα επέστρεφε ποτέ.

Ο Ντάντε στάθηκε στην είσοδο και την παρακολούθησε να απομακρύνεται.

Δεν την ακολούθησε.

Όχι επειδή δεν ήθελε.

Αλλά επειδή είχε αρχίσει να καταλαβαίνει πως η αγάπη δεν μπορούσε να σημαίνει ότι θα απαιτούσε από εκείνη να παραμείνει δίπλα του κάθε φορά που ο ίδιος φοβόταν να την αφήσει να επιλέξει.

Μόλις έκλεισε η πόρτα, επέστρεψε στο γραφείο του και κάλεσε τον Ρίτσαρντ.

«Έρχομαι στην εταιρεία. Θέλω να δω τα πάντα».

Όταν έφτασε, ο δικηγόρος είχε συγκεντρώσει τα έγγραφα σε έναν μεγάλο φάκελο.

Υπήρχε η αρχική συμφωνία, η τροποποιημένη έκδοση και η επιστολή του Βίκτορ που είχε παραλειφθεί από τον τελικό φάκελο.

Ο Ρίτσαρντ έδειξε στον Ντάντε δύο συγκεκριμένες παραγράφους.

«Εδώ βρίσκεται η διαφορά. Στην αρχική συμφωνία, οι υποχρεώσεις της οικογενειακής επιχείρησης ήταν περιορισμένες και συνδέονταν με συγκεκριμένους όρους. Στην τροποποιημένη εκδοχή, οι όροι είναι σημαντικά ευρύτεροι».

«Ποιος ενέκρινε την αλλαγή;»

«Το έγγραφο φέρει υπογραφή που αποδίδεται σε εκπρόσωπο της προηγούμενης διοίκησης. Ωστόσο, δεν μπορούμε να συμπεράνουμε από αυτό και μόνο ποιος ευθύνεται. Χρειάζεται έλεγχος γνησιότητας και εξέταση των αρχείων».

Ο Ντάντε έσφιξε τα δόντια.

«Και η επιστολή του πατέρα μου;»

«Επιβεβαιώνει ότι εκείνος είχε ζητήσει να προστατευτεί η οικογενειακή επιχείρηση από υπερβολικές απαιτήσεις. Δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι έγινε απάτη, αλλά δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για τη διαδικασία».

Ο Ντάντε πήρε το γράμμα και το διάβασε ξανά.

Ο πατέρας του είχε γράψει ότι οι επιχειρηματικές συμφωνίες έπρεπε να εξυπηρετούν και τις δύο πλευρές. Είχε αναφέρει πως δεν ήθελε η οικογένεια της Αλίνα να αναγκαστεί να δεχτεί όρους που δεν κατανοούσε, μόνο και μόνο επειδή φοβόταν να χάσει την επιχείρησή της.

Ο Ντάντε ένιωσε ντροπή.

Είχε περάσει χρόνια θεωρώντας ότι είχε προστατεύσει την οικογένεια της Αλίνα. Δεν είχε εξετάσει αν η προστασία αυτή στηριζόταν πράγματι στους όρους που είχε εγκρίνει ο πατέρας του.

«Θέλω ανεξάρτητο οικονομικό και νομικό έλεγχο», είπε. «Και θέλω η Αλίνα να ενημερωθεί για κάθε εύρημα. Δεν θα υπάρξει συμφωνία πίσω από την πλάτη της».

Ο Ρίτσαρντ τον κοίταξε προσεκτικά.

«Αυτό μπορεί να δημιουργήσει σοβαρές συνέπειες για την εταιρεία».

«Αν υπάρχει πρόβλημα, πρέπει να το διορθώσουμε. Δεν θα προστατεύσω τη φήμη μου εις βάρος της αλήθειας».

Τις επόμενες ημέρες, ο Ντάντε δούλεψε περισσότερο από ποτέ.

Όχι για να αυξήσει την περιουσία του.

Αλλά για να διασφαλίσει ότι η Αλίνα δεν θα χρειαζόταν να εξαρτάται από εκείνον για να επιβιώσει.

Οι οικονομικοί σύμβουλοι εξέτασαν τη βιωσιμότητα της οικογενειακής επιχείρησης. Οι δικηγόροι πρότειναν διορθωτικές κινήσεις που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν νόμιμα, εφόσον επιβεβαιώνονταν οι προβληματικοί όροι. Ο Ντάντε ζήτησε να δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο σχέδιο αναδιάρθρωσης, με σαφή δικαιώματα και υποχρεώσεις για όλες τις πλευρές.

Δεν έβαλε ως προϋπόθεση τον γάμο τους.

Δεν απαίτησε από την Αλίνα να επιστρέψει.

Και δεν της ζήτησε να του υποσχεθεί τίποτα.

Μόνο όταν είχε συγκεντρώσει αρκετά στοιχεία και είχε ετοιμάσει μια πρώτη ολοκληρωμένη πρόταση, της έστειλε ένα μήνυμα.

«Θέλω να μιλήσουμε. Όχι για να σου ζητήσω να επιστρέψεις. Έχω πληροφορίες για την οικογενειακή επιχείρηση και για τη συμφωνία που υπογράφηκε πριν από τον γάμο μας. Σου αξίζει να τις γνωρίζεις όλες».

Η Αλίνα διάβασε το μήνυμα στο σπίτι της μητέρας της.

Η Ελεονόρα καθόταν απέναντί της.

«Θα τον συναντήσεις;» τη ρώτησε.

Η Αλίνα έμεινε σιωπηλή.

«Δεν ξέρω αν μπορώ να τον ακούσω χωρίς να πληγωθώ ξανά».

Η μητέρα της έπιασε το χέρι της.

«Δεν χρειάζεται να επιστρέψεις στον γάμο σου για να ακούσεις την αλήθεια. Μπορείς να πας ως μια γυναίκα που έχει το δικαίωμα να γνωρίζει τι συνέβη στην οικογένειά της».

Η Αλίνα κοίταξε ξανά το μήνυμα.

Τελικά απάντησε:

«Θα σε συναντήσω. Σε δημόσιο χώρο. Θέλω να ξέρω τα πάντα».

Ο Ντάντε διάβασε την απάντησή της και έκλεισε για λίγο τα μάτια.

Δεν ήταν συγχώρεση.

Δεν ήταν επιστροφή.

Ήταν, όμως, μια ευκαιρία να μιλήσει επιτέλους χωρίς να κρύβεται.

Έκλεισε τραπέζι σε ένα ήσυχο καφέ μακριά από τα γραφεία της εταιρείας. Ετοίμασε αντίγραφα των εγγράφων, την ανεξάρτητη πρόταση αναδιάρθρωσης και ένα γράμμα που είχε γράψει ο ίδιος.

Στο γράμμα δεν υπήρχαν οικονομικοί όροι.

Δεν υπήρχαν υποσχέσεις για πολυτελή σπίτια ή ακριβά δώρα.

Υπήρχαν μόνο οι λέξεις που δεν είχε τολμήσει να της πει τρία χρόνια.

Την ημέρα της συνάντησης, η Αλίνα μπήκε στο καφέ φορώντας ένα απλό γκρι παλτό.

Ο Ντάντε σηκώθηκε.

«Ευχαριστώ που ήρθες».

Εκείνη κάθισε απέναντί του.

«Δεν ήρθα για να συζητήσουμε τον γάμο μας. Ήρθα για να μάθω την αλήθεια για την οικογένειά μου».

«Το καταλαβαίνω».

Ο Ντάντε έσπρωξε τον φάκελο προς το μέρος της.

«Τότε ας ξεκινήσουμε από εκεί».

Η Αλίνα άνοιξε τον φάκελο και άρχισε να διαβάζει.

Όσο προχωρούσε, το πρόσωπό της γινόταν όλο και πιο χλωμό.

Όταν έφτασε στην επιστολή του Βίκτορ, σήκωσε τα μάτια της.

«Ο πατέρας σου ήθελε να προστατεύσει την επιχείρησή μας;»

«Ναι. Αυτό φαίνεται από την επιστολή του. Αλλά υπάρχουν αλλαγές στην τελική συμφωνία που πρέπει να ερευνηθούν. Δεν θα σου παρουσιάσω υποψίες ως αποδεδειγμένα γεγονότα».

Η Αλίνα κοίταξε ξανά τα έγγραφα.

«Και όλα αυτά τα χρόνια;»

«Δεν γνώριζα ότι υπήρχε αυτή η απόκλιση. Όταν έμαθα για το γράμμα, ξεκίνησα έλεγχο. Αν αποδειχθεί ότι η εταιρεία μου φέρει ευθύνη, θα αναλάβουμε τις νόμιμες υποχρεώσεις μας».

Η Αλίνα άφησε τα χαρτιά στο τραπέζι.

«Δεν ξέρω τι να πιστέψω πια».

Ο Ντάντε έσκυψε ελαφρά προς το μέρος της.

«Δεν σου ζητώ να με πιστέψεις μόνο επειδή το λέω. Θέλω να εξετάσεις τα στοιχεία με τους δικούς σου συμβούλους. Θέλω να έχεις ανεξάρτητη νομική εκπροσώπηση. Δεν θέλω να εξαρτάται η απόφασή σου από εμένα».

Η Αλίνα τον κοίταξε για αρκετή ώρα.

Ήταν η πρώτη φορά που εκείνος δεν προσπαθούσε να αποφασίσει τι ήταν καλύτερο για εκείνη.

Και ακριβώς γι’ αυτό, η καρδιά της άρχισε να φοβάται περισσότερο.

Γιατί, αν ο Ντάντε την αγαπούσε πραγματικά, τότε ίσως να μην ήταν ο αδιάφορος άντρας που είχε προσπαθήσει να ξεπεράσει.

Ίσως να ήταν ο άνθρωπος που περίμενε να συναντήσει από την πρώτη ημέρα του γάμου τους.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 6…

ΜΕΡΟΣ 6 ➡️

⬅️ ΠΙΣΩ