ΜΕΡΟΣ 5 — Η ΠΕΘΕΡΑ ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΝΑ ΜΟΥ ΖΗΤΗΣΕΙ ΝΑ ΣΩΣΩ ΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΤΗΣ… ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΤΗΣ ΕΙΠΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ
Η Λορέιν μπήκε στο σπίτι χωρίς να περιμένει πρόσκληση.
Άφησε την τσάντα της στο τραπέζι και κάθισε απέναντί μου.
«Δεν θα καθυστερήσω», είπε.
«Σε ακούω».
«Ο Γκραντ περνάει μια πολύ δύσκολη περίοδο».
Δεν απάντησα.
«Η συμφωνία με τη Westbridge είναι εξαιρετικά σημαντική. Αν χαθεί, μπορεί να επηρεαστεί ολόκληρο το επαγγελματικό του μέλλον».
«Το γνωρίζω».
Η Λορέιν έσκυψε μπροστά.
«Τότε ξέρεις τι πρέπει να κάνεις».
Την κοίταξα.
«Τι εννοείς;»
«Γνωρίζεις τους ανθρώπους της Westbridge. Μπορείς να τους τηλεφωνήσεις. Να τους εξηγήσεις ότι ο Γκραντ είναι αξιόπιστος».
Έμεινα ακίνητη.
Για οκτώ χρόνια, η Λορέιν αντιμετώπιζε τη δουλειά μου σαν κάτι ασήμαντο.
Τώρα μου ζητούσε να χρησιμοποιήσω ακριβώς εκείνη τη δουλειά για να προστατεύσω τον γιο της.
«Δεν μπορώ να παρέμβω σε μια επαγγελματική αξιολόγηση», απάντησα.
Το πρόσωπό της σκλήρυνε.
«Μιλάμε για τον σύζυγό σου».
«Το γνωρίζω».
«Τότε γιατί δεν θέλεις να τον βοηθήσεις;»
«Επειδή δεν θα ήταν σωστό να χρησιμοποιήσω τη θέση μου για να επηρεάσω μια απόφαση που πρέπει να ληφθεί ανεξάρτητα».
Η Λορέιν αναστέναξε.
«Πάντα ήσουν πεισματάρα».
«Όχι, Λορέιν. Απλώς αυτή τη φορά δεν θα δεχτώ να με κάνετε υπεύθυνη για κάτι που δεν αποφάσισα».
Με κοίταξε έκπληκτη.
«Δεν σου ζητώ κάτι παράλογο».
«Μου ζητάς να κάνω για τον Γκραντ κάτι που εκείνος δεν σκέφτηκε ποτέ να κάνει για μένα: να αντιμετωπίσω τη δουλειά μου ως σημαντική».
Η Λορέιν χαμήλωσε το βλέμμα.
Για λίγα δευτερόλεπτα δεν μίλησε.
Ύστερα είπε:
«Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι ένιωθες έτσι».
Ένιωσα μια βαθιά κούραση.
«Σας το είχα δείξει πολλές φορές».
«Ίσως δεν θέλαμε να το δούμε».
Ήταν η πρώτη φορά που την άκουγα να παραδέχεται κάτι τέτοιο.
Δεν ήξερα αν ήταν πραγματική μεταμέλεια ή απλώς φόβος για το μέλλον του γιου της.
Αλλά δεν προσπάθησα να την πείσω για τίποτα.
«Ο Γκραντ πρέπει να αντιμετωπίσει μόνος του τη δουλειά του», της είπα. «Κι εγώ πρέπει να αποφασίσω τι θα κάνω με τον γάμο μου».
Η Λορέιν σηκώθηκε.
Πριν φύγει, στάθηκε στην πόρτα.
«Τον αγαπάς ακόμη;»
Η ερώτηση με αιφνιδίασε.
Κοίταξα προς το παράθυρο.
«Δεν ξέρω αν η αγάπη αρκεί πια».
Η Λορέιν έφυγε χωρίς άλλη κουβέντα.
Το απόγευμα, ο Γκραντ επέστρεψε νωρίτερα από τη δουλειά.
«Η μητέρα μου ήρθε εδώ;» με ρώτησε.
«Ναι».
Έκλεισε τα μάτια.
«Της είπα να μη σε ενοχλήσει».
Τον κοίταξα.
«Μου ζήτησε να μιλήσω στη Westbridge».
Ο Γκραντ χαμήλωσε το κεφάλι.
«Δεν της το ζήτησα εγώ».
«Το πιστεύω».
Για πρώτη φορά, δεν προσπαθούσε να υπερασπιστεί τη μητέρα του.
«Δεν θέλω να χρησιμοποιήσεις τις γνωριμίες σου για μένα», είπε. «Αν η συμφωνία χαθεί, θα το αντιμετωπίσω».
Τον παρατήρησα προσεκτικά.
Ήταν μια μικρή αλλαγή.
Αλλά ήταν πραγματική.
Το ίδιο βράδυ, όμως, η Μάρισα μου τηλεφώνησε.
«Έβελιν, χρειάζομαι την προσοχή σου».
«Τι συνέβη;»
«Η Westbridge ζήτησε να συζητήσουμε το νέο πρόγραμμα συνεργασίας. Υπάρχει κάτι σημαντικό που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πριν προχωρήσουμε».
«Τι ακριβώς;»
«Τη σχέση της HarborLight με τους εξωτερικούς συνεργάτες και τον τρόπο με τον οποίο θα διασφαλίσουμε ότι δεν θα υπάρξουν συγκρούσεις συμφερόντων».
Κοίταξα τον Γκραντ, που καθόταν στην άλλη άκρη του σαλονιού.
Κατάλαβα αμέσως γιατί το θέμα είχε ιδιαίτερη σημασία.
Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο ΜΕΡΟΣ 6…
0 comments:
Post a Comment