ΜΕΡΟΣ 8 — Ο Έλον επέστρεψε με έναν φάκελο και μια εξομολόγηση… αλλά η αλήθεια που μου αποκάλυψε δεν μπορούσε να σβήσει όσα είχε κάνει

 

ΜΕΡΟΣ 8 — Ο Έλον επέστρεψε με έναν φάκελο και μια εξομολόγηση… αλλά η αλήθεια που μου αποκάλυψε δεν μπορούσε να σβήσει όσα είχε κάνει

Ο Έλον ήρθε στο σπίτι την επόμενη ημέρα, λίγο μετά το μεσημέρι.

Δεν μπήκε μέσα όπως συνήθιζε.

Χτύπησε την πόρτα.

Όταν του άνοιξα, κρατούσε έναν χοντρό φάκελο.

«Μπορώ να μπω;» ρώτησε.

Δίστασα.

Δεν ήθελα να βρεθώ μόνη μαζί του σε μια συζήτηση που θα μπορούσε να ξεφύγει. Έτσι, του είπα ότι η μητέρα μου θα ερχόταν σε λίγο και ότι θα μπορούσαμε να μιλήσουμε στο σαλόνι.

Έγνεψε.

Κάθισε στην άκρη του καναπέ, κρατώντας τον φάκελο στα γόνατά του.

Για αρκετή ώρα, δεν είπε τίποτα.

Ύστερα τον άνοιξε.

«Αυτά είναι τα έγγραφα της εταιρείας», είπε. «Και οι μεταφορές που έγιναν τους τελευταίους μήνες».

Δεν άγγιξα τον φάκελο.

«Γιατί μου τα φέρνεις;»

«Επειδή δεν μπορώ να συνεχίσω να λέω ότι δεν ξέρεις όλη την ιστορία».

«Τότε πες την».

Πήρε μια βαθιά ανάσα.

Ο Έλον παραδέχτηκε ότι είχε πιστέψει πως η επένδυση θα απέδιδε γρήγορα. Η Σιέρα είχε παρουσιάσει ένα σχέδιο για μια νέα υπηρεσία, και εκείνος είχε ενθουσιαστεί με την ιδέα ότι θα μπορούσε να κερδίσει αρκετά χρήματα ώστε να αλλάξει η ζωή μας.

«Ήθελα να σου προσφέρω περισσότερα», είπε.

Τον κοίταξα.

«Θα μπορούσες να μου το είχες πει».

«Φοβόμουν ότι θα διαφωνούσες».

«Άρα αποφάσισες να χρησιμοποιήσεις τα χρήματά μας χωρίς να με ρωτήσεις».

Χαμήλωσε το κεφάλι.

«Ναι».

«Και την υπογραφή μου;»

«Έκανα λάθος».

«Δεν ήταν λάθος, Έλον. Ήταν επιλογή».

Δεν προσπάθησε να διαφωνήσει.

Συνέχισε να μου εξηγεί ότι η εταιρεία είχε αρχίσει να αντιμετωπίζει προβλήματα και ότι τα αναμενόμενα χρήματα δεν είχαν φτάσει ποτέ. Αντί να παραδεχτεί ότι η επένδυση κινδύνευε, είχε προσπαθήσει να καλύψει τις καθυστερήσεις με επιπλέον μεταφορές.

Δεν ήξερα ακόμη αν η εξήγησή του ήταν πλήρης. Η Γκλόρια θα έπρεπε να ελέγξει τα έγγραφα και να εξακριβώσει τι είχε συμβεί.

Αλλά ένα πράγμα ήταν πλέον ξεκάθαρο.

Ο Έλον είχε πάρει αποφάσεις που επηρέαζαν και τους δύο μας, χωρίς να μου δώσει την ευκαιρία να συμφωνήσω ή να διαφωνήσω.

«Και η Σιέρα;» ρώτησα.

Ο Έλον κοίταξε το πάτωμα.

«Η σχέση μας άρχισε πριν από μήνες».

Δεν έκλαψα.

Δεν φώναξα.

Είχα ακούσει ήδη την ομολογία του στο τηλέφωνο.

«Γιατί;»

«Ένιωθα ότι είχαμε απομακρυνθεί. Μετά τη γέννηση της Σόφι, όλα άλλαξαν. Δεν ήξερα πώς να διαχειριστώ την πίεση».

Τον κοίταξα με δυσπιστία.

«Κι εγώ δεν ήξερα πώς να διαχειριστώ την πίεση. Ήμουν ξύπνια κάθε βράδυ. Το σώμα μου προσπαθούσε ακόμη να αναρρώσει. Έκλαιγα στο μπάνιο επειδή φοβόμουν ότι δεν ήμουν αρκετά καλή μητέρα. Αλλά δεν πήγα να βρω κάποιον άλλο για να ξεχάσω τα προβλήματά μου».

Τα μάτια του γέμισαν δάκρυα.

«Το ξέρω».

«Όχι. Δεν το ξέρεις. Γιατί αν το ήξερες, θα είχες καθίσει δίπλα μου και θα μου είχες πει ότι δυσκολευόσουν. Δεν θα είχες υποσχεθεί σε μια άλλη γυναίκα ότι θα με εγκατέλειπες».

Έσκυψε το κεφάλι.

«Δεν περίμενα να συμβούν όλα αυτά».

«Αλλά συνέβησαν».

Για λίγη ώρα, ακούγαμε μόνο το απαλό βουητό της συσκευής παρακολούθησης της Σόφι.

Ο Έλον σκούπισε τα μάτια του.

«Θέλω να διορθώσω όσα έκανα».

«Τι ακριβώς θέλεις να διορθώσεις;»

«Τα χρήματα. Τα έγγραφα. Τον γάμο μας».

Αυτή τη φορά, δεν απάντησα αμέσως.

«Τα χρήματα μπορεί να χρειαστούν χρόνο για να ελεγχθούν. Τα έγγραφα θα τα εξετάσει η δικηγόρος μου. Όσο για τον γάμο μας… δεν μπορώ να σου υποσχεθώ τίποτα».

Ο Έλον έγνεψε αργά.

«Το καταλαβαίνω».

«Δεν νομίζω ότι το καταλαβαίνεις ακόμη. Δεν είναι μόνο η Σιέρα. Είναι ότι έπαψα να ξέρω ποιος είσαι. Δεν ξέρω ποια από όσα μου έλεγες ήταν αλήθεια και ποια ήταν ψέματα. Δεν ξέρω αν μπορώ να σε εμπιστευτώ ξανά».

«Θα κάνω ό,τι χρειαστεί».

«Μην μου δίνεις άλλες υποσχέσεις. Δείξε μου με τις πράξεις σου ότι αναλαμβάνεις την ευθύνη».

Τότε μπήκε στο σπίτι η μητέρα μου.

Ο Έλον σηκώθηκε.

«Θα φύγω», είπε.

Πριν φτάσει στην πόρτα, γύρισε προς το μέρος μου.

«Μάντι, μπορώ να δω τη Σόφι;»

Κοίταξα την κόρη μας.

Δεν ήθελα να τη χρησιμοποιήσω για να τον τιμωρήσω. Ήθελα, όμως, να είναι ασφαλής και να υπάρχει σαφήνεια για το τι θα συνέβαινε από εδώ και πέρα.

«Θα συνεννοηθούμε για τις επισκέψεις σου με τρόπο που να είναι καλός για εκείνη», του απάντησα. «Και θα ακολουθήσουμε όσα συμφωνηθούν με τη βοήθεια των δικηγόρων μας».

Έγνεψε.

Ύστερα έφυγε.

Τις επόμενες ημέρες, η Γκλόρια εξέτασε τα έγγραφα. Ζήτησε διευκρινίσεις για τις μεταφορές και έθεσε συγκεκριμένα ερωτήματα στον δικηγόρο του Έλον. Δεν βιαστήκαμε να βγάλουμε συμπεράσματα για το ποιος είχε κάνει τι. Κάθε κίνηση έπρεπε να ελεγχθεί.

Ο Έλον άρχισε να συνεργάζεται.

Δεν προσπάθησε ξανά να με πιέσει να υπογράψω συμφωνία διαζυγίου. Δεν μου ζήτησε να εγκαταλείψω τη δουλειά μου. Και, για πρώτη φορά μετά από μήνες, άρχισε να στέλνει μηνύματα για να ρωτήσει πώς ήταν η Σόφι χωρίς να απαιτεί να απαντήσω αμέσως.

Δεν ήξερα αν όλα αυτά σήμαιναν ότι είχε αλλάξει.

Ήξερα μόνο ότι η πραγματική αλλαγή δεν θα φαινόταν μέσα σε λίγες ημέρες.

Έπρεπε να περάσει χρόνος.

Έπρεπε να υπάρξουν συνέπειες.

Και έπρεπε να μάθω να εμπιστεύομαι ξανά τη δική μου κρίση.

Ένα βράδυ, καθώς τάιζα τη Σόφι, έλαβα ένα μήνυμα από τη Γκλόρια.

«Μάντι, τα πρώτα έγγραφα δείχνουν ότι η συμφωνία δεν είχε εγκριθεί όπως παρουσιάστηκε. Υπάρχει όμως ένα ακόμη στοιχείο που πρέπει να εξετάσουμε. Αφορά τη μεταφορά χρημάτων από έναν λογαριασμό που δεν αναγνώριζες».

Το μήνυμα τελείωνε με μια φωτογραφία ενός εγγράφου.

Το κοίταξα προσεκτικά.

Στο κάτω μέρος υπήρχε μια ημερομηνία.

Ήταν η ημέρα που είχα γεννήσει τη Σόφι.

Και δίπλα στην ημερομηνία υπήρχε μια εντολή μεταφοράς χρημάτων που είχε πραγματοποιηθεί ενώ εγώ βρισκόμουν ακόμη στο μαιευτήριο.

Δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που έβλεπα.

Την ημέρα που κρατούσα για πρώτη φορά την κόρη μου στην αγκαλιά μου, ο άντρας μου είχε κάνει μια οικονομική κίνηση που δεν μου είχε αποκαλύψει ποτέ.

Και τώρα έπρεπε να μάθω γιατί.

Συνεχίζεται στο ΤΕΛΙΚΟ…

ΤΕΛΙΚΟ ➡️

⬅️ ΠΙΣΩ