ΜΕΡΟΣ 6 — Ο ΒΟΗΘΟΣ ΤΟΥ ΝΤΑΝΙΕΛ ΕΣΠΑΣΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ… ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΟΤΙ Η ΑΠΑΤΗ ΙΣΩΣ ΗΤΑΝ ΜΕΡΟΣ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ
Ο βοηθός του Ντάνιελ ονομαζόταν Ίθαν Μπρουκς.
Ήταν στην εταιρεία σχεδόν έξι χρόνια. Ήσυχος, οργανωτικός και συνήθως αόρατος στις μεγάλες αποφάσεις, είχε περάσει αμέτρητες ώρες διορθώνοντας παρουσιάσεις, προετοιμάζοντας συμβάσεις και διαχειριζόμενος τα επαγγελματικά ταξίδια του διευθύνοντος συμβούλου.
Η Έμιλι τον γνώριζε ελάχιστα.
Τον είχε συναντήσει σε εταιρικά δείπνα και συνεδριάσεις, όπου εκείνος κρατούσε πάντα σημειώσεις και απέφευγε να τραβά την προσοχή.
Τώρα ζητούσε να μιλήσει.
Η Μάργκαρετ δεν απάντησε αμέσως στο μήνυμα. Πρώτα συμβουλεύτηκε τον νομικό σύμβουλο της εταιρείας και συμφώνησε να κανονιστεί μια συνάντηση με σαφείς όρους, ώστε να προστατευτούν τα αρχεία και να μην επηρεαστεί η έρευνα.
Ο Ίθαν εμφανίστηκε την επόμενη ημέρα.
Έμοιαζε άυπνος. Κρατούσε έναν φορητό υπολογιστή και έναν φάκελο με εκτυπώσεις. Κάθισε απέναντι από την Έμιλι και τη Μάργκαρετ, χωρίς να τις κοιτάξει αμέσως.
«Πριν πω οτιδήποτε», ξεκίνησε, «θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν γνωρίζω όλη την ιστορία. Δεν ξέρω πού πήγαν όλα τα χρήματα. Αλλά γνωρίζω ότι μου ζητήθηκε να ετοιμάσω ένα αρχείο για τη χρηματοδότηση.»
«Ποιος σου το ζήτησε;» ρώτησε η Μάργκαρετ.
Ο Ίθαν κατάπιε δύσκολα.
«Ο κύριος Γουίτμορ. Ο Ντάνιελ. Μου είπε ότι όλα είχαν εγκριθεί και ότι έπρεπε να χρησιμοποιήσω τα παλαιότερα εταιρικά έγγραφα για να συμπληρώσω τα στοιχεία.»
«Σου είπε να βάλεις την υπογραφή της κυρίας Γουίτμορ;»
«Μου είπε να χρησιμοποιήσω το αρχείο που υπήρχε ήδη στο σύστημα. Δεν έγραψα εγώ την υπογραφή με το χέρι. Αντιγράφηκε από προηγούμενο έγγραφο.»
Η Έμιλι ένιωσε το στομάχι της να σφίγγεται.
«Κατάλαβες ότι δεν υπήρχε νέα εξουσιοδότηση;»
Ο Ίθαν χαμήλωσε το βλέμμα.
«Υποψιάστηκα ότι έλειπε ένα βήμα. Ρώτησα αν έπρεπε να σταλεί για έγκριση. Μου είπε ότι η έγκριση είχε ήδη δοθεί και ότι δεν έπρεπε να καθυστερήσω τη διαδικασία.»
«Και μετά;»
«Μετά έλαβα ένα μήνυμα από τον Ρίτσαρντ. Έλεγε ότι η αίτηση έπρεπε να κλείσει πριν επιστρέψετε. Μου είπε να μην αφήσω τη διαδικασία να μπλοκάρει για γραφειοκρατικούς λόγους.»
Η Μάργκαρετ άπλωσε το χέρι της.
«Έχεις τα πρωτότυπα μηνύματα;»
«Ναι. Δεν τα έχω διαγράψει.»
Ο Ίθαν άνοιξε τον υπολογιστή, αλλά η δικηγόρος τον σταμάτησε.
«Δεν θα αντιγράψουμε τίποτα χωρίς να ακολουθήσουμε τη διαδικασία διατήρησης των στοιχείων. Θα καταγράψουμε τι υπάρχει, θα διασφαλίσουμε τα πρωτότυπα και θα τα εξετάσει ο ανεξάρτητος ειδικός.»
Ο Ίθαν έγνεψε.
«Υπάρχει και κάτι ακόμη», είπε. «Πριν από δύο μήνες, ο Ντάνιελ μού ζήτησε να συγκεντρώσω μια λίστα με τον εταιρικό εξοπλισμό που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εγγύηση. Μου είπε ότι ήταν για μια νέα επιχειρηματική ευκαιρία.»
Η Έμιλι τον κοίταξε.
«Υπήρχε επίσημη έγκριση;»
«Δεν είδα καμία. Όταν ρώτησα, μου είπε ότι το διοικητικό συμβούλιο θα ενημερωνόταν αργότερα.»
Η Μάργκαρετ σημείωσε την απάντηση.
«Υπάρχει κάποιο έγγραφο που να δείχνει ότι ήθελε να μεταφέρει τον εξοπλισμό ή να τον χρησιμοποιήσει χωρίς έγκριση;»
«Υπάρχουν μηνύματα και ένα πρόχειρο σχέδιο. Δεν ξέρω αν αυτό σημαίνει ότι θα το έκανε. Ξέρω μόνο ότι μου ζητήθηκε να συγκεντρώσω τις πληροφορίες.»
Η Έμιλι παρέμεινε σιωπηλή.
Δεν ήθελε να καταλήξει σε συμπεράσματα πριν ολοκληρωθεί ο έλεγχος. Δεν ήθελε να μετατρέψει τον θυμό της σε κατηγορία χωρίς αποδείξεις.
Αλλά η εικόνα γινόταν όλο και πιο καθαρή.
Ο Ντάνιελ δεν είχε απλώς κρύψει χρήματα ή μια σχέση. Φαινόταν να έχει εξετάσει το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας για μια διαφορετική επιχειρηματική δραστηριότητα, ενώ η Έμιλι βρισκόταν μακριά.
«Γιατί μιλάς τώρα;» ρώτησε ήρεμα.
Ο Ίθαν έμεινε για λίγο σιωπηλός.
«Επειδή χθες ο Ντάνιελ με πήρε τηλέφωνο. Μου είπε ότι, αν τον ρωτήσει κανείς, πρέπει να πω ότι η υπογραφή ήταν δική σας και ότι εγώ απλώς διαχειρίστηκα το έγγραφο.»
Η Μάργκαρετ σταμάτησε να γράφει.
«Έχεις αυτό το τηλεφώνημα καταγεγραμμένο;»
«Όχι. Αλλά αμέσως μετά έστειλα στον εαυτό μου ένα μήνυμα με όσα ειπώθηκαν. Δεν ήθελα να ξεχάσω τις λέξεις του.»
Η Έμιλι κοίταξε τον νεαρό άντρα.
«Σου ζήτησε να πεις ψέματα.»
Ο Ίθαν έγνεψε.
«Φοβήθηκα. Εξαρτώμαι από αυτή τη δουλειά. Έχω οικογένεια. Δεν ήξερα τι να κάνω.»
Η Έμιλι δεν τον αθώωσε ούτε τον κατηγόρησε. Η ευθύνη του θα εξεταζόταν όπως όλων.
«Το σημαντικό τώρα είναι να πεις την αλήθεια και να διατηρήσεις τα στοιχεία», είπε. «Δεν μπορώ να σου υποσχεθώ τι θα αποφασίσει η εταιρεία. Μπορώ να σου υποσχεθώ ότι δεν θα σου ζητήσω να κρύψεις τίποτα.»
Η συνάντηση συνεχίστηκε για αρκετή ώρα.
Όταν ο Ίθαν έφυγε, η Μάργκαρετ έκλεισε τον φάκελο.
«Αυτό αλλάζει την έκταση της έρευνας. Δεν αποδεικνύει μόνο του ποιος έκανε τι, αλλά δίνει συγκεκριμένα σημεία που μπορούν να ελεγχθούν.»
Η Έμιλι κοίταξε τα έγγραφα.
«Θέλω να προστατεύσουμε τους εργαζομένους. Δεν θα αφήσω να πληρώσουν άνθρωποι που δεν είχαν καμία σχέση με αυτό.»
«Συμφωνώ. Γι' αυτό θα χρειαστεί ανεξάρτητος έλεγχος και διαφάνεια στις αποφάσεις του συμβουλίου.»
Τις επόμενες ημέρες, η υπόθεση άρχισε να διαρρέει στην εταιρεία.
Κάποιος είπε ότι η Έμιλι χρησιμοποιούσε το διαζύγιο για να εκδικηθεί τον Ντάνιελ. Κάποιος άλλος ισχυρίστηκε ότι προσπαθούσε να πάρει τον έλεγχο της εταιρείας με αφορμή ένα προσωπικό ζήτημα.
Μέσα σε λίγες ώρες, άγνωστοι αριθμοί άρχισαν να της στέλνουν μηνύματα.
«Πώς μπορείς να καταστρέφεις τον άντρα σου ενώ αναρρώνει;»
«Μήπως τα χρήματα ήταν κοινά;»
«Μια καλή σύζυγος θα προσπαθούσε να σώσει τον γάμο της.»
Η Έμιλι δεν απάντησε σε κανένα.
Η Μάργκαρετ τής ζήτησε να διατηρήσει τα μηνύματα και να μην κάνει δημόσιες δηλώσεις για την έρευνα.
«Όσο περισσότερο μιλάς δημόσια, τόσο πιο εύκολα θα διαστρεβλωθούν τα λόγια σου», της είπε.
Η Έμιλι ήξερε ότι είχε δίκιο.
Ο Ντάνιελ, από την πλευρά του, άρχισε να τηλεφωνεί σε παλιούς συνεργάτες και φίλους. Μιλούσε για μια παρεξήγηση, για μια υπερβολική αντίδραση της συζύγου του και για έναν εταιρικό έλεγχο που είχε μετατραπεί σε προσωπική επίθεση.
Όμως δεν μπορούσε να αλλάξει τα έγγραφα.
Δεν μπορούσε να κάνει τις πληρωμές να εξαφανιστούν.
Και δεν μπορούσε να ξαναγράψει τα μηνύματα που είχαν ήδη διατηρηθεί.
Την Παρασκευή το απόγευμα, η Έμιλι έλαβε ένα μήνυμα από τη Βανέσα.
«Χρειάζομαι να σου πω κάτι. Βρήκα μηνύματα που δεν έπρεπε να δω. Δεν αφορούν μόνο τη σχέση μας.»
Η Έμιλι απάντησε:
«Μίλησε πρώτα με τον δικηγόρο σου. Μην διαγράψεις τίποτα.»
Η Βανέσα απάντησε σχεδόν αμέσως.
«Έχω ήδη μιλήσει μαζί του. Θα σου δώσω ό,τι χρειάζεται να εξεταστεί. Αλλά πρέπει να ξέρεις ότι ο Ντάνιελ μού έλεγε πως η εταιρεία ήταν ουσιαστικά δική του και ότι εσύ ήσουν μόνο το πρόσωπο που εμφανιζόταν στα χαρτιά.»
Η Έμιλι άφησε το κινητό στο γραφείο.
Αυτή η φράση την πόνεσε περισσότερο από όσο περίμενε.
Ο Ντάνιελ δεν είχε απλώς πει ψέματα για τον γάμο τους. Είχε προσπαθήσει να σβήσει και τη δουλειά της, την περιουσία της, τα χρόνια που είχε περάσει χτίζοντας την εταιρεία.
Και η Βανέσα είχε κάτι που κανείς άλλος δεν είχε ακόμη παραδώσει.
Τα μηνύματα που ο Ντάνιελ πίστευε ότι δεν θα έβλεπε ποτέ κανείς.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 7…
0 comments:
Post a Comment