ΜΕΡΟΣ 5 — Ο ΓΚΑΒΙΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ Ο ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ — ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΔΕΝ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΠΙΑ ΤΟΣΟ ΑΣΗΜΑΝΤΗ
Στο έγγραφο υπήρχε ένα όνομα που ο Γκάβιν γνώριζε πολύ καλά.
Harrington Group.
Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους ομίλους της περιοχής, με επενδύσεις σε ακίνητα, τεχνολογία, υγειονομικές υπηρεσίες και κοινωνικά προγράμματα. Η BrightLine Creative είχε προσπαθήσει επί μήνες να εξασφαλίσει μια συνεργασία μαζί του.
Ο Γκάβιν είχε μιλήσει πολλές φορές στο διοικητικό συμβούλιο για αυτή την ευκαιρία.
Είχε υποσχεθεί ότι η εταιρεία θα εξασφάλιζε έναν πελάτη που θα μπορούσε να αλλάξει την οικονομική της πορεία.
Και τώρα, μπροστά του στεκόταν η γυναίκα που εκπροσωπούσε τον όμιλο.
Η Ελεονώρα Χάρινγκτον.
Ο Γκάβιν ίσιωσε αμέσως το σακάκι του.
«Κυρία Χάρινγκτον», είπε με εντελώς διαφορετικό τόνο, «αν γνώριζα ποια ήσασταν, θα είχα φροντίσει να σας υποδεχθούμε με τον καλύτερο τρόπο.»
Η Ελεονώρα τον κοίταξε χωρίς να χαμογελάσει.
«Αυτό ακριβώς είναι που με προβληματίζει, κύριε Μπλέικ.»
«Πώς εννοείτε;»
«Θα με αντιμετωπίζατε διαφορετικά αν δεν ήμουν η Ελεονώρα Χάρινγκτον;»
Ο Γκάβιν δίστασε.
«Φυσικά, όλοι οι πελάτες μας είναι σημαντικοί.»
«Δεν σας ρώτησα αυτό.»
Ο Γκάβιν έμεινε σιωπηλός.
Η Ελεονώρα δεν ύψωσε τη φωνή της.
«Το πρωί, όταν με βοηθούσε ο κύριος Μίλερ, δεν είχα τίποτα που να αποδεικνύει ότι μπορούσα να του προσφέρω κάτι. Ήμουν απλώς μια ηλικιωμένη γυναίκα στο πεζοδρόμιο. Εκείνος δεν γνώριζε το όνομά μου, την περιουσία μου ή τις επιχειρηματικές μου σχέσεις. Και όμως, σταμάτησε.»
Κοίταξε για λίγο τον Κρίστοφερ.
«Αντίθετα, εσείς γνωρίζετε πλέον ποια είμαι και προσπαθείτε αμέσως να αλλάξετε τον τρόπο με τον οποίο μου μιλάτε.»
Ο Γκάβιν προσπάθησε να χαμογελάσει.
«Δεν υπάρχει τέτοια πρόθεση.»
«Τότε, ας μιλήσουμε για τη δουλειά.»
Ο Τζόναθαν άνοιξε τον φάκελο και τοποθέτησε στο τραπέζι ορισμένα έγγραφα.
Η Harrington Group σχεδίαζε μια μεγάλη καμπάνια ενημέρωσης για ένα πρόγραμμα που θα βοηθούσε οικογένειες με χαμηλό εισόδημα να έχουν πρόσβαση σε εκπαιδευτικές και κοινωνικές υπηρεσίες.
Η συνεργασία θα διαρκούσε αρκετούς μήνες και θα περιλάμβανε σημαντικό προϋπολογισμό.
Ο Γκάβιν προσπάθησε να επαναφέρει τη συζήτηση σε επαγγελματικό επίπεδο.
«Η εταιρεία μας έχει εξαιρετική εμπειρία σε τέτοιου είδους καμπάνιες. Η ομάδα μας είναι έτοιμη να παρουσιάσει μια ολοκληρωμένη στρατηγική.»
«Ποιος προετοίμασε την παρουσίαση που είχε προγραμματιστεί για σήμερα το πρωί;» ρώτησε η Ελεονώρα.
Ο Γκάβιν δίστασε μόνο για ένα δευτερόλεπτο.
«Η ομάδα μας.»
«Ποιος εργάστηκε πάνω στα βασικά στοιχεία της;»
«Αρκετοί άνθρωποι.»
Ο Κρίστοφερ ένιωσε την ανάγκη να μιλήσει.
«Εγώ είχα αναλάβει το μεγαλύτερο μέρος της προετοιμασίας», είπε. «Μαζί με δύο συναδέλφους, είχαμε συγκεντρώσει τα δεδομένα, είχαμε σχεδιάσει τη στρατηγική και είχαμε ετοιμάσει τις προβλέψεις.»
Ο Γκάβιν γύρισε απότομα προς το μέρος του.
«Δεν χρειάζεται να μπούμε σε λεπτομέρειες.»
Η Ελεονώρα σήκωσε το χέρι της.
«Χρειάζεται. Θέλω να γνωρίζω ποιος έκανε τι.»
Ο Κρίστοφερ περιέγραψε τη δουλειά που είχε γίνει. Μίλησε για τις ανάγκες του προγράμματος, τις προκλήσεις της καμπάνιας και τις ιδέες που είχε αναπτύξει η ομάδα.
Δεν προσπάθησε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως ήρωα. Ανέφερε τους συναδέλφους που είχαν συνεισφέρει και εξήγησε ποια σημεία χρειάζονταν περαιτέρω επεξεργασία.
Η Ελεονώρα άκουγε προσεκτικά.
Όταν τελείωσε, του έκανε μερικές ερωτήσεις σχετικά με το κοινό στο οποίο απευθυνόταν η καμπάνια και τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να αξιολογηθεί η επιτυχία της.
Ο Κρίστοφερ απάντησε χωρίς να κοιτάζει τις σημειώσεις του.
Για πρώτη φορά εκείνη την ημέρα, ένιωθε ότι κάποιος τον άκουγε για τις γνώσεις και τις ικανότητές του, όχι για το λάθος που υποτίθεται ότι είχε κάνει.
Όταν τελείωσε η συζήτηση, η Ελεονώρα έκλεισε τον φάκελο.
«Ευχαριστώ, κύριε Μίλερ. Η παρουσίασή σας ήταν σαφής και οι απαντήσεις σας με βοήθησαν να καταλάβω καλύτερα τη στρατηγική.»
Ο Γκάβιν χαμογέλασε αμέσως.
«Χαίρομαι που σας άρεσε η δουλειά μας.»
Η Ελεονώρα τον κοίταξε.
«Δεν είπα ότι έχω αποφασίσει να συνεργαστώ με την εταιρεία σας. Είπα ότι οι απαντήσεις του κυρίου Μίλερ ήταν χρήσιμες.»
Το χαμόγελο του Γκάβιν πάγωσε.
Ο Τζόναθαν πήρε ξανά τα έγγραφα.
«Θα αξιολογήσουμε όλες τις υποψήφιες εταιρείες με βάση τα ίδια κριτήρια», είπε. «Θα σας ενημερώσουμε όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία.»
Η Ελεονώρα σηκώθηκε αργά.
Πριν φύγει, γύρισε προς τον Γκάβιν.
«Θα ήθελα να σας αφήσω με μια σκέψη. Μια εταιρεία μπορεί να έχει εξαιρετικές παρουσιάσεις, εντυπωσιακά γραφήματα και μεγάλες υποσχέσεις. Αλλά αν οι άνθρωποι που κάνουν τη δουλειά της αντιμετωπίζονται σαν αναλώσιμα εργαλεία, κάποια στιγμή αυτό θα φανεί και στα αποτελέσματά της.»
Ο Γκάβιν δεν απάντησε.
Η Ελεονώρα στράφηκε στον Κρίστοφερ.
«Θα μπορούσατε να με συνοδεύσετε μέχρι την έξοδο; Θα ήθελα να σας μιλήσω για λίγα λεπτά.»
Ο Κρίστοφερ έγνεψε.
Καθώς περπατούσαν προς την υποδοχή, η Ελεονώρα τον ρώτησε για τις κόρες του.
«Πόσων ετών είναι;»
«Η Έμμα είναι οκτώ και η Σόφι πέντε.»
«Και τις μεγαλώνετε μόνος σας;»
«Ναι. Η μητέρα τους πέθανε πριν από τρία χρόνια.»
Η Ελεονώρα σταμάτησε για μια στιγμή.
«Λυπάμαι πολύ.»
Ο Κρίστοφερ χαμήλωσε το βλέμμα.
«Ήταν δύσκολο. Αλλά τα κορίτσια μού δίνουν δύναμη.»
«Και σήμερα, όταν είδατε εμένα στον δρόμο, σκεφτήκατε τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει η καθυστέρησή σας;»
Ο Κρίστοφερ σκέφτηκε πριν απαντήσει.
«Ναι. Φυσικά και τις σκέφτηκα. Ήξερα ότι είχα μια σημαντική παρουσίαση. Ήξερα ότι ο προϊστάμενός μου θα θυμώσει. Αλλά εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσα να αφήσω έναν άνθρωπο μόνο του.»
Η Ελεονώρα τον κοίταξε με συγκίνηση.
«Δεν σας θεωρώ ανεύθυνο επειδή σταματήσατε. Αλλά δεν θέλω να αισθανθείτε ότι πρέπει να θυσιάζετε πάντα τη δική σας ασφάλεια για να αποδεικνύετε ότι είστε καλός άνθρωπος.»
«Δεν προσπαθούσα να αποδείξω τίποτα.»
«Το ξέρω. Και γι' αυτό εκτιμώ ακόμη περισσότερο αυτό που κάνατε.»
Όταν έφτασαν στην έξοδο, η Ελεονώρα του έδωσε την επαγγελματική της κάρτα.
«Αυτός είναι ο αριθμός του γραφείου μου. Ο Τζόναθαν θα επικοινωνήσει μαζί σας για τη θέση που σας ανέφερα. Δεν σας υπόσχομαι ότι όλα θα είναι εύκολα, αλλά θα έχετε την ευκαιρία να αξιολογηθείτε δίκαια.»
Ο Κρίστοφερ πήρε την κάρτα με προσοχή.
«Σας ευχαριστώ.»
«Όχι», είπε εκείνη. «Εγώ σας ευχαριστώ.»
Ο Κρίστοφερ επέστρεψε στο αυτοκίνητό του με το κουτί των προσωπικών του αντικειμένων στο κάθισμα του συνοδηγού.
Για πρώτη φορά από το πρωί, ένιωσε ότι μπορούσε να αναπνεύσει.
Δεν ήξερε αν θα έπαιρνε τη νέα δουλειά. Δεν ήξερε τι θα συνέβαινε με την εταιρεία του Γκάβιν. Και δεν ήθελε να βασιστεί στην ευγνωμοσύνη μιας γυναίκας για να χτίσει το μέλλον του.
Ήθελε να αποδείξει ότι μπορούσε να τα καταφέρει με τις δικές του ικανότητες.
Όμως, πριν προλάβει να βάλει μπροστά, το τηλέφωνό του χτύπησε.
Ήταν η Ντάνα.
«Κρίστοφερ, πρέπει να σου πω κάτι», είπε βιαστικά.
«Τι συνέβη;»
«Ο Γκάβιν μόλις συγκάλεσε έκτακτη σύσκεψη. Και ακούστηκε να λέει ότι, αν χάσουμε τη συνεργασία με τη Harrington Group, θα φταίει αποκλειστικά εσύ.»
Ο Κρίστοφερ έκλεισε τα μάτια.
Η απόλυσή του δεν είχε τελειώσει ακόμη.
Ο Γκάβιν είχε αρχίσει να φοβάται τις συνέπειες και, αντί να αναλάβει την ευθύνη για τη συμπεριφορά του, ετοιμαζόταν να ρίξει όλο το βάρος σε έναν άνθρωπο που δεν εργαζόταν πια εκεί.
Αυτό που δεν γνώριζε ήταν ότι η Ντάνα είχε κρατήσει αντίγραφα από ορισμένα μηνύματα που είχαν σταλεί πριν από την παρουσίαση.
Μηνύματα που αποδείκνυαν ότι ο Γκάβιν είχε κάνει κάτι πολύ πιο σοβαρό από το να απολύσει έναν υπάλληλο.
Και η Ντάνα δεν ήταν πλέον διατεθειμένη να σιωπήσει.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 6…
0 comments:
Post a Comment