ΜΕΡΟΣ 5 — Η ΠΑΟΛΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΓΙΑΤΙ Ο ΝΤΙΕΓΚΟ ΗΘΕΛΕ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΜΟΥ
Την επόμενη ημέρα, η Πάολα στεκόταν έξω από το σπίτι μου.
Δεν φορούσε το κομψό παλτό που είχα δει στην καφετέρια. Τα μαλλιά της ήταν ατημέλητα και τα μάτια της κόκκινα, σαν να είχε κλάψει για ώρες.
Άνοιξα την πόρτα, αλλά δεν την κάλεσα να περάσει.
«Τι θέλεις;»
Κοίταξε πίσω της, προς τον δρόμο.
«Σε παρακαλώ. Χρειάζομαι να μου δώσεις πέντε λεπτά».
«Έχεις πέντε λεπτά».
Πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Ο Ντιέγκο μού είπε ότι ο γάμος σας είχε τελειώσει πολύ πριν φύγει από το σπίτι. Μου είπε ότι δεν υπήρχε πια αγάπη, ότι κοιμόσασταν σε χωριστά δωμάτια και ότι εσύ ήθελες να χωρίσετε».
Δεν απάντησα.
«Μου είπε επίσης ότι είχε κάνει βαζεκτομή επειδή δεν ήθελε άλλα παιδιά. Όταν του είπα ότι δεν καταλάβαινα γιατί έπρεπε να κατηγορεί εσένα, μου είπε ότι είχε αποδείξεις πως τον απατούσες».
Ένιωσα τα δάχτυλά μου να σφίγγονται γύρω από την πόρτα.
«Και τον πίστεψες».
Η Πάολα χαμήλωσε το βλέμμα.
«Ναι».
«Γιατί ήρθες εδώ; Για να μου ζητήσεις να σε συγχωρήσω;»
«Όχι. Ήρθα επειδή ανακάλυψα ότι μου είπε ψέματα κι εμένα».
Την κοίταξα χωρίς να μιλήσω.
Έβγαλε το κινητό της από την τσάντα.
«Πριν από λίγες ημέρες, χρησιμοποίησε το δικό μου τηλέφωνο για να συνδεθεί στον λογαριασμό του. Ξέχασε να αποσυνδεθεί. Όταν άνοιξα κατά λάθος τις ειδοποιήσεις, είδα μηνύματα από μια κλινική».
«Ποια κλινική;»
«Εκείνη που έκανε την επέμβαση».
Η καρδιά μου άρχισε να χτυπά γρήγορα.
Η Πάολα μού έδειξε μια ειδοποίηση, χωρίς να μου δώσει το τηλέφωνο.
Ήταν ένα μήνυμα υπενθύμισης για επανεξέταση.
Η ημερομηνία είχε περάσει.
«Δεν πήγε ποτέ», είπε. «Και όταν τον ρώτησα, μου είπε να μην ανακατεύομαι».
«Αυτό δεν αποδεικνύει ότι δεν έκανε την επέμβαση».
«Το ξέρω. Αλλά αποδεικνύει ότι δεν είχε επιβεβαιώσει πως είχε πετύχει. Κι εκείνος συμπεριφέρθηκε σαν να ήταν αδύνατο να αποκτήσει παιδί».
Ένιωσα την καρδιά μου να χτυπά ακόμη πιο δυνατά.
«Γιατί να το κάνει αυτό;»
Η Πάολα δίστασε.
«Επειδή φοβάται».
«Τι φοβάται;»
Έσφιξε το κινητό της.
«Πριν από μερικούς μήνες, ο Ντιέγκο είχε ένα σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Η επιχείρησή του χρωστούσε χρήματα και κινδύνευε να χάσει ένα μεγάλο συμβόλαιο. Μου είπε ότι έπρεπε να τακτοποιήσει τα πράγματα πριν αλλάξει η ζωή του».
«Τι σχέση έχει αυτό με εμένα;»
«Δεν ξέρω όλες τις λεπτομέρειες. Αλλά τον άκουσα να μιλά με κάποιον στο τηλέφωνο. Είπε ότι δεν μπορούσε να αντέξει άλλη οικονομική ευθύνη και ότι, αν εμφανιζόταν ένα παιδί, όλα θα γίνονταν πολύ πιο περίπλοκα».
Η Πάολα με κοίταξε στα μάτια.
«Όταν του είπες ότι είσαι έγκυος, δεν σκέφτηκε πρώτα αν το παιδί ήταν δικό του. Σκέφτηκε πώς θα αποφύγει όσα φοβάται».
Ένιωσα σαν να με χτύπησε κύμα παγωμένου νερού.
Ο Ντιέγκο είχε αποφασίσει ότι ήμουν ένοχη πριν καν εξεταστεί το μωρό.
Και τώρα, όλα έμοιαζαν να συνδέονται με τα χρήματα, το διαζύγιο και την εμμονή του να με κάνει να υπογράψω γρήγορα.
«Γιατί μου τα λες όλα αυτά;» ρώτησα.
Η Πάολα άρχισε να κλαίει.
«Επειδή κατάλαβα ότι δεν ήμουν η γυναίκα που θα τον βοηθούσε να ξεκινήσει μια καινούργια ζωή. Ήμουν το άλλοθί του. Με χρησιμοποίησε για να φαίνεται ότι είχε ήδη προχωρήσει και για να σε κάνει να πιστέψεις πως δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να επιστρέψει».
«Και τώρα;»
«Τώρα δεν θέλω να συμμετέχω άλλο στα ψέματά του».
Δεν τη συγχώρησα εκείνη τη στιγμή. Δεν μπορούσα να ξεχάσω πόσο εύκολα είχε καθίσει απέναντί μου και με είχε ταπεινώσει.
Αλλά της ζήτησα να μου στείλει όσα μηνύματα μπορούσε να διατηρήσει νόμιμα και να τα παραδώσει στον δικηγόρο μου, εφόσον χρειαζόταν.
Πριν φύγει, σταμάτησε στην πόρτα.
«Λάουρα, υπάρχει κάτι ακόμη».
«Τι;»
«Ο Ντιέγκο μού είπε ότι, όταν θα αποδεικνυόταν πως το παιδί δεν ήταν δικό του, θα μπορούσε να σε πιέσει να φύγεις από το σπίτι και να μην έχει καμία ευθύνη για τίποτα».
Την κοίταξα με δυσπιστία.
«Μα δεν έχει αποδειχθεί τίποτα».
«Ακριβώς», ψιθύρισε.
Όταν έφυγε, κάθισα στον καναπέ και ακούμπησα το χέρι μου στην κοιλιά μου.
Δεν ήξερα αν ο γάμος μου μπορούσε να σωθεί.
Ήξερα, όμως, ότι δεν θα επέτρεπα σε κανέναν να μετατρέψει το παιδί μου σε όπλο εναντίον μου.
Το απόγευμα, ο δικηγόρος μου τηλεφώνησε.
«Λάουρα, εξέτασα τα έγγραφα που μου έστειλες. Μην υπογράψεις τίποτα. Και υπάρχει ένας ακόμη λόγος για να προσέξεις».
«Ποιος;»
«Στο προσχέδιο που σου έδωσε ο Ντιέγκο υπάρχει μια οικονομική απαίτηση που δεν αιτιολογείται επαρκώς. Θα ζητήσουμε να τεκμηριωθεί. Επίσης, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι κανείς δεν θα σε πιέσει να εγκαταλείψεις δικαιώματα χωρίς να γνωρίζεις τι υπογράφεις».
Έκλεισα το τηλέφωνο και κοίταξα έξω από το παράθυρο.
Για πρώτη φορά, δεν ένιωθα απλώς μια εγκαταλειμμένη σύζυγος.
Ένιωθα ότι πλησίαζα σε μια αλήθεια που κάποιος προσπαθούσε απεγνωσμένα να κρατήσει κρυφή.
Και τότε ήρθε το μήνυμα που φοβόμουν.
Ήταν από τον Ντιέγκο.
«Αύριο θα έρθω να πάρω τα πράγματά μου. Και θα μου εξηγήσεις τι ακριβώς συμβαίνει με τον γιατρό».
Δεν είχε γράψει «πώς είσαι;».
Δεν είχε γράψει «είναι καλά το μωρό;».
Μόνο απαιτήσεις.
Αυτή τη φορά, όμως, δεν θα τον περίμενα μόνη μου.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 6…
0 comments:
Post a Comment