ΜΕΡΟΣ 4 — «Η ΠΕΘΕΡΑ ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΙ, ΑΛΛΑ ΕΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΗ ΜΙΛΙΑ ΤΗΣ»
Η Τερέζα εμφανίστηκε στο διαμέρισμά μου ένα βροχερό απόγευμα.
Δεν είχε τηλεφωνήσει.
Δεν είχε ζητήσει να έρθει.
Απλώς χτύπησε το κουδούνι και, μόλις άνοιξα, με κοίταξε με το γνωστό της ύφος.
«Πρέπει να μιλήσουμε.»
Τα παιδιά βρίσκονταν στο δωμάτιό τους.
«Δεν είναι καλή στιγμή», απάντησα.
«Είναι για τον γιο μου.»
«Τότε μπορείς να του τηλεφωνήσεις.»
Η Τερέζα έσφιξε την τσάντα της.
«Μην προσπαθείς να κάνεις την έξυπνη, Μαριάνα.»
Δεν είπα τίποτα.
«Ξέρω τι κάνεις. Προσπαθείς να του πάρεις τα παιδιά επειδή σε άφησε.»
Ένιωσα έναν κόμπο στον λαιμό.
«Ο Τζούλιαν ζήτησε αποκλειστική επιμέλεια, Τερέζα. Όχι εγώ.»
«Επειδή είναι ο μόνος που μπορεί να τα μεγαλώσει σωστά.»
Την κοίταξα.
«Έχεις έρθει ποτέ να με ρωτήσεις πώς μεγαλώνω τα εγγόνια σου;»
«Δεν χρειάζεται. Ξέρω τον γιο μου.»
«Αυτό δεν ήταν η ερώτησή μου.»
Για μια στιγμή φάνηκε να διστάζει.
Ύστερα είδε τον επαγγελματικό μου υπολογιστή.
«Τουλάχιστον βρήκες κάποιον να σου πληρώνει αυτό το σπίτι;»
Η προσβολή ήταν τόσο απροκάλυπτη, που σχεδόν γέλασα.
«Το πληρώνω εγώ.»
«Με τι χρήματα;»
Πήρα μια βαθιά ανάσα.
«Με τα χρήματα που κερδίζω από τη δουλειά μου.»
Η Τερέζα κούνησε το κεφάλι.
«Μην προσπαθείς να με ξεγελάσεις.»
Τότε χτύπησε το κινητό μου.
Ήταν ο Ρίτσαρντ.
Απάντησα.
«Μαριάνα, έλαβες το αντίγραφο της αίτησής μας;»
«Ναι.»
«Ωραία. Έχουμε συγκεντρώσει τα οικονομικά στοιχεία και την ιατρική καταγραφή. Η προσωρινή ακρόαση θα γίνει σύντομα.»
Η Τερέζα με παρακολουθούσε.
«Και κάτι ακόμη», συνέχισε ο Ρίτσαρντ. «Ο οικονομικός ισχυρισμός του Τζούλιαν φαίνεται να διαψεύδεται πλήρως από τα έγγραφα.»
«Σε ευχαριστώ», απάντησα.
Έκλεισα το τηλέφωνο.
Η Τερέζα συνοφρυώθηκε.
«Ποιος ήταν;»
«Ο δικηγόρος μου.»
«Και τι εννοούσε με τα οικονομικά στοιχεία;»
«Ότι ο Τζούλιαν δεν είναι ο μόνος που εργάζεται στην οικογένειά μας.»
«Αυτό είναι γελοίο.»
Άνοιξα το συρτάρι.
Έβγαλα ένα αντίγραφο της φορολογικής μου δήλωσης.
Της το έδωσα.
«Διάβασέ το.»
Στην αρχή το κοίταξε αδιάφορα.
Ύστερα τα μάτια της στάθηκαν στους αριθμούς.
«Αυτά… είναι δικά σου;»
«Ναι.»
Γύρισε τη σελίδα.
«Μα ο Τζούλιαν μού είπε ότι…»
Σταμάτησε.
«Ότι με συντηρεί;»
Δεν απάντησε.
«Τερέζα, θυμάσαι τα χρήματα που σου έστελνε όταν χρειαζόσουν βοήθεια;»
«Φυσικά.»
«Πολλά από αυτά προέρχονταν από τον δικό μου λογαριασμό.»
Το πρόσωπό της χλώμιασε.
«Δεν το πιστεύω.»
«Δεν σου ζητώ να με πιστέψεις. Υπάρχουν οι τραπεζικές κινήσεις.»
Για πρώτη φορά, η γυναίκα που με είχε υποτιμήσει επί έξι χρόνια δεν ήξερε τι να πει.
Λίγο αργότερα, η Σοφία εμφανίστηκε στο διάδρομο.
«Γιαγιά;»
Η Τερέζα γύρισε.
«Αγάπη μου!»
Η μικρή πλησίασε διστακτικά.
Η Τερέζα άνοιξε τα χέρια.
«Έλα να σε αγκαλιάσω.»
Η Σοφία στάθηκε ακίνητη.
«Θα με πας στη ξανθιά κυρία;»
Το χαμόγελο της Τερέζας έσβησε.
«Ποια κυρία, γλυκιά μου;»
Η Σοφία κρύφτηκε πίσω μου.
«Δεν θέλω να πάω.»
Η Τερέζα κοίταξε εμένα.
«Τι της είπες;»
Πριν προλάβω να απαντήσω, ο Ματέο εμφανίστηκε στην πόρτα.
«Η μαμά δεν είπε τίποτα.»
Η γιαγιά του έμεινε ακίνητη.
«Τι εννοείς;»
Ο Ματέο έπιασε το χέρι της αδερφής του.
«Η Σοφία φοβάται επειδή η κυρία την έπιασε δυνατά.»
Η Τερέζα χαμήλωσε το βλέμμα στο μπράτσο της μικρής.
Το σημάδι είχε αρχίσει να ξεθωριάζει, αλλά ήταν ακόμη ορατό.
«Ποιος το έκανε αυτό;» ρώτησε σιγανά.
Η Σοφία ψιθύρισε:
«Η φίλη του μπαμπά.»
Για πρώτη φορά, είδα πραγματική ανησυχία στα μάτια της πεθεράς μου.
Όμως αντί να μιλήσει, πήρε την τσάντα της.
«Πρέπει να φύγω.»
Την παρακολούθησα να απομακρύνεται.
Δεν ήξερα αν είχε αρχίσει να καταλαβαίνει.
Ή αν θα έτρεχε πάλι να υπερασπιστεί τον γιο της.
Το ίδιο βράδυ, ο Τζούλιαν μου έστειλε ένα οργισμένο μήνυμα.
«Μίλησες στη μητέρα μου για τα οικονομικά σου;»
Απάντησα:
«Της έδειξα την αλήθεια.»
Η απάντησή του ήρθε αμέσως.
«Δεν έχεις δικαίωμα να με εξευτελίζεις.»
Κοίταξα την οθόνη.
Ύστερα έγραψα:
«Δεν σε εξευτελίζει η αλήθεια, Τζούλιαν. Οι επιλογές σου σε εκθέτουν.»
Δεν απάντησε.
Μία ώρα αργότερα, χτύπησε ξανά το τηλέφωνο.
Αυτή τη φορά ήταν η Κλόη.
«Μαριάνα, πρέπει να προσέχεις.»
«Τι συνέβη;»
«Ο Τζούλιαν λέει στο γραφείο ότι θα πάρει τα παιδιά ό,τι κι αν χρειαστεί.»
«Το ξέρω.»
«Όχι. Δεν καταλαβαίνεις.»
Η φωνή της έτρεμε.
«Έχει πει ότι, μόλις τελειώσει η ακρόαση, η Βικτόρια θα αναλάβει τον ρόλο της μητέρας τους.»
Έμεινα ακίνητη.
Και τότε η Κλόη πρόσθεσε:
«Μαριάνα… φοβάμαι πως ο Τζούλιαν έχει υποσχεθεί στη Βικτόρια κάτι που δεν έχει κανένα δικαίωμα να υποσχεθεί.»
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 5…

0 comments:
Post a Comment