ΜΕΡΟΣ 4 — ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΚΑΝΕ ΤΟΝ ΝΤΑΝΙΕΛ ΝΑ ΧΛΩΜΙΑΣΕΙ… ΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΥΤΟΣ ΕΙΧΕ ΧΑΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΡΟΜΠΕΡΤ!
Ο Ντάνιελ κοίταξε ξανά το όνομα στο χαρτί.
Δρ. Τόμας Μίλερ.
Για μερικά δευτερόλεπτα, δεν μπορούσε να θυμηθεί από πού το γνώριζε. Ύστερα, οι αναμνήσεις άρχισαν να επιστρέφουν.
Ο δρ. Μίλερ ήταν παλιός φίλος του πατέρα του. Γιατρός στο επάγγελμα, είχε επισκεφθεί το σπίτι τους αρκετές φορές όταν ο Ντάνιελ ήταν μικρός. Θυμόταν τη βαθιά φωνή του, τα γυαλιά που φορούσε και τον τρόπο με τον οποίο ο Ρόμπερτ τον υποδεχόταν πάντα με ιδιαίτερη σοβαρότητα.
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο δρ. Μίλερ είχε εμφανιστεί στην κηδεία. Είχε αγκαλιάσει τη Μάργκαρετ, είχε μιλήσει για λίγο με τα παιδιά και ύστερα είχε εξαφανιστεί από τη ζωή τους.
Κανείς δεν είχε αναρωτηθεί ιδιαίτερα. Η οικογένεια προσπαθούσε να αντιμετωπίσει την απώλεια και είχε αρκετά προβλήματα για να ασχοληθεί με παλιούς γνωστούς.
Τώρα, όμως, το όνομά του βρισκόταν μέσα στον φάκελο του Ρόμπερτ.
«Μαμά, γιατί υπάρχει αυτό το όνομα εδώ;»
Η Μάργκαρετ έσκυψε προς το χαρτί και έμεινε σιωπηλή.
«Τον θυμάσαι;» ρώτησε τελικά.
«Φυσικά. Ήταν φίλος του πατέρα. Τι σχέση έχει με όλα αυτά;»
«Ο δρ. Μίλερ γνώριζε περισσότερα απ’ όσα γνωρίζαμε εμείς.»
«Για ποιο πράγμα;»
Η Μάργκαρετ έσφιξε τα χέρια της.
«Για κάτι που συνέβη πολύ πριν γεννηθείς.»
Ο Ντάνιελ κάθισε απέναντί της.
«Θέλω να μου τα πεις όλα. Δεν είμαι πια παιδί.»
Η μητέρα του πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Όταν ήμουν νεότερη, πριν αποκτήσουμε εσένα και τα αδέλφια σου, ο πατέρας σου κι εγώ περάσαμε μια δύσκολη περίοδο. Είχαμε χάσει ένα παιδί που περιμέναμε με μεγάλη χαρά. Δεν μιλούσαμε γι’ αυτό. Ο πόνος ήταν τόσο μεγάλος, που προσπαθήσαμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας σαν να μην είχε συμβεί ποτέ.»
Ο Ντάνιελ την κοίταξε έκπληκτος.
«Δεν μου το είχες πει ποτέ.»
«Δεν ήθελα να κουβαλήσετε κι εσείς εκείνη τη θλίψη.»
«Και ο δρ. Μίλερ;»
«Ήταν εκείνος που μας φρόντιζε τότε. Γνώριζε το ιστορικό μας. Ήξερε πόσο δύσκολο ήταν να αποκτήσουμε παιδιά και πόσο πολύ φοβόμασταν ότι δεν θα γινόμασταν ποτέ γονείς.»
Η Μάργκαρετ σταμάτησε. Έμοιαζε να παλεύει με τις λέξεις.
«Τρεις ημέρες πριν πεθάνει ο πατέρας σου, ήρθε στο σπίτι μας. Ήταν ταραγμένος. Μου είπε πως είχε ανακαλύψει κάτι που έπρεπε να συζητήσουμε. Όμως δεν πρόλαβε να μου εξηγήσει τα πάντα.»
«Τι ανακάλυψε;»
«Δεν ξέρω με βεβαιότητα. Το μόνο που μου είπε ήταν πως κάποια παλιά ιατρικά αρχεία δεν συμφωνούσαν με όσα πίστευε μέχρι τότε.»
Ο Ντάνιελ κοίταξε το χαρτί.
«Και γιατί δεν πήγες ποτέ να τον βρεις;»
Η Μάργκαρετ χαμογέλασε πικρά.
«Τον αναζήτησα. Τηλεφώνησα στο ιατρείο του, αλλά είχε φύγει από την πόλη. Έστειλα γράμματα, όμως δεν πήρα απάντηση. Μετά τον θάνατο του πατέρα σου, φοβήθηκα να συνεχίσω. Ήμουν μόνη με τρία παιδιά και δεν ήξερα αν μπορούσα να αντέξω ακόμη μία αποκάλυψη.»
Ο Ντάνιελ σηκώθηκε και περπάτησε προς το παράθυρο.
«Δηλαδή, όλη μας τη ζωή υπήρχε κάτι που δεν γνωρίζαμε;»
«Υπήρχαν πράγματα που ούτε εγώ καταλάβαινα.»
«Και τώρα η κοιλιά σου μεγαλώνει, οι γιατροί ανησυχούν και εσύ μου λες ότι όλα αυτά μπορεί να συνδέονται με τον πατέρα μου.»
«Δεν είπα ότι συνδέονται. Είπα ότι δεν ξέρω.»
Η φωνή της έσπασε.
«Ντάνιελ, είμαι κι εγώ τρομοκρατημένη. Δεν καταλαβαίνω τι μου συμβαίνει. Δεν ξέρω αν αυτό που ανακαλύψαμε έχει σχέση με την υγεία μου ή αν είναι απλώς μια παλιά ιστορία που δεν λύθηκε ποτέ.»
Ο γιος της την κοίταξε και, για πρώτη φορά εκείνη την ημέρα, είδε καθαρά τον φόβο της.
Κάθισε δίπλα της και της έπιασε το χέρι.
«Θα το βρούμε μαζί.»
Η Μάργκαρετ έγνεψε, αλλά τα μάτια της είχαν γεμίσει δάκρυα.
Την επόμενη ημέρα, ο Ντάνιελ τηλεφώνησε στο παλιό νοσοκομείο όπου εργαζόταν ο δρ. Μίλερ. Έπειτα από αρκετές προσπάθειες, έμαθε ότι ο γιατρός είχε αποσυρθεί και ζούσε πλέον σε μια μικρή πόλη αρκετές ώρες μακριά.
Δεν έχασε χρόνο.
Τηλεφώνησε στη μητέρα του.
«Μαμά, τον βρήκα.»
Για αρκετά δευτερόλεπτα, δεν ακούστηκε τίποτα από την άλλη πλευρά.
«Είσαι σίγουρος;»
«Ναι. Θα πάω να τον συναντήσω.»
«Όχι μόνος σου», απάντησε εκείνη αμέσως. «Θέλω να έρθω κι εγώ.»
«Με τις εξετάσεις σου;»
«Ακριβώς επειδή υπάρχουν οι εξετάσεις μου.»
Ο Ντάνιελ δίστασε, αλλά τελικά συμφώνησε να περιμένουν πρώτα τις οδηγίες της γιατρού.
Το ίδιο βράδυ, η Μάργκαρετ άνοιξε ξανά τον φάκελο του Ρόμπερτ. Κάτω από το γράμμα βρήκε μια μικρή σημείωση που δεν είχε προσέξει πριν.
Έγραφε μόνο μία πρόταση:
«Αν κάποτε επιστρέψει αυτό το σημάδι, αναζήτησε τον Τόμας.»
Η Μάργκαρετ ένιωσε το αίμα της να παγώνει.
Δεν ήξερε τι ακριβώς εννοούσε ο Ρόμπερτ με τη λέξη «σημάδι».
Αλλά για πρώτη φορά, άρχισε να φοβάται πως ο άντρας της είχε προβλέψει ότι κάποια ημέρα το μυστικό θα επέστρεφε.
Και πως αυτή η ημέρα είχε φτάσει.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 5…
0 comments:
Post a Comment