ΜΕΡΟΣ 4 — Ο ΑΛΕΧΑΝΤΡΟ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΦΙΛΗΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ… ΑΛΛΑ Η ΒΑΛΕΡΙΑ ΕΙΧΕ ΗΔΗ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΦΟΒΑΤΑΙ
Ο Αλεχάντρο εμφανίστηκε το επόμενο απόγευμα έξω από το σπίτι της Σοφίας.
Δεν είχε ενημερώσει κανέναν ότι ερχόταν.
Χτύπησε το κουδούνι επανειλημμένα, μέχρι που η Σοφία άνοιξε την πόρτα χωρίς να τον αφήσει να περάσει.
«Θέλω να μιλήσω στη γυναίκα μου», είπε.
«Η Βαλέρια θα αποφασίσει αν θέλει να σου μιλήσει.»
Ο Αλεχάντρο γέλασε ειρωνικά.
«Δεν χρειάζομαι την άδειά σου για να δω τη γυναίκα μου.»
Η Σοφία δεν μετακινήθηκε.
«Αυτό δεν είναι δικό σου σπίτι. Και δεν θα μπεις αν δεν συμφωνήσει εκείνη.»
Ο Αλεχάντρο κοίταξε πάνω από τον ώμο της.
«Βαλέρια! Ξέρω ότι είσαι εκεί! Έλα να μιλήσουμε σαν φυσιολογικοί άνθρωποι!»
Η Βαλέρια εμφανίστηκε στο βάθος του διαδρόμου.
Φορούσε ένα απλό πουκάμισο. Το πρόσωπό της εξακολουθούσε να την ενοχλεί, αλλά η κατάστασή της είχε αξιολογηθεί από γιατρούς και ακολουθούσε τις οδηγίες φροντίδας που της είχαν δώσει.
Μόλις την είδε, ο Αλεχάντρο άλλαξε τόνο.
«Αγάπη μου, επιτέλους. Πάμε σπίτι να μιλήσουμε.»
Η Βαλέρια έμεινε στη θέση της.
«Δεν θα έρθω μαζί σου.»
Το χαμόγελό του εξαφανίστηκε.
«Τι εννοείς;»
«Εννοώ ότι δεν θα επιστρέψω στο διαμέρισμα για να συνεχίσουμε σαν να μη συνέβη τίποτα.»
«Έκανα ένα λάθος.»
Η Βαλέρια τον κοίταξε χωρίς να μιλήσει.
«Ήμουν θυμωμένος. Η Ρεβέκκα με πίεζε. Είχα προβλήματα στη δουλειά. Δεν έπρεπε να πετάξω τον καφέ, το ξέρω.»
«Και τι ακριβώς σκοπεύεις να κάνεις για αυτό;»
Εκείνος έδειξε έκπληκτος.
«Σου ζητάω συγγνώμη! Τι άλλο θέλεις;»
«Να αναλάβεις την ευθύνη για όσα έκανες.»
«Την αναλαμβάνω!»
«Όχι. Ακόμη μου εξηγείς γιατί το έκανες, σαν να υπάρχει κάποιος λόγος που το δικαιολογεί.»
Ο Αλεχάντρο έσφιξε το σαγόνι του.
«Δεν θα διαλύσουμε τον γάμο μας για ένα περιστατικό.»
«Δεν ήταν απλώς ένα περιστατικό. Ήταν η στιγμή που κατάλαβα ότι δεν αισθάνομαι ασφαλής μαζί σου.»
Για λίγα δευτερόλεπτα, δεν μίλησε κανείς.
Ύστερα εκείνος χαμήλωσε τη φωνή.
«Άκουσέ με προσεκτικά. Η Ρεβέκκα έχει μπλέξει σε μια οικονομική υπόθεση. Χρειαζόταν προσωρινή βοήθεια. Εσύ έχεις χρήματα. Θα μπορούσες να τη βοηθήσεις χωρίς να δημιουργήσεις όλα αυτά τα προβλήματα.»
Η Βαλέρια ένιωσε την καρδιά της να χτυπά δυνατά.
«Ποια οικονομική υπόθεση;»
Ο Αλεχάντρο κατάλαβε ότι είχε μιλήσει περισσότερο απ’ όσο έπρεπε.
«Δεν έχει σημασία.»
«Γιατί μου ζητούσες την κάρτα μου;»
«Για να καλύψει μια πληρωμή.»
«Ποια πληρωμή;»
«Βαλέρια, φτάνει.»
Εκείνη έκανε ένα βήμα μπροστά.
«Όχι. Δεν φτάνει. Θέλω να μάθω γιατί υπάρχει μια αίτηση χρηματοδότησης που συνδέεται με τα οικονομικά μου στοιχεία.»
Το πρόσωπό του άλλαξε.
Ήταν μια μικρή αλλαγή, αλλά η Βαλέρια την είδε.
«Ποιος σου έδωσε αυτό το έγγραφο;» ρώτησε.
«Το βρήκα ανάμεσα στα χαρτιά μου.»
«Δεν καταλαβαίνεις τι βλέπεις.»
«Τότε εξήγησέ μου.»
Ο Αλεχάντρο έριξε μια ματιά προς τη Σοφία.
«Δεν θα συζητήσω τα οικονομικά μας μπροστά σε τρίτους.»
«Δεν είναι δικά σου τα οικονομικά μου.»
Εκείνος πλησίασε την πόρτα.
Η Σοφία στάθηκε μπροστά του.
«Η συζήτηση τελείωσε. Πρέπει να φύγεις.»
Ο Αλεχάντρο γύρισε προς τη Βαλέρια.
«Θα το μετανιώσεις. Δεν μπορείς να με αποκλείσεις από τη ζωή σου έτσι απλά.»
«Δεν σε αποκλείω επειδή θύμωσα. Απομακρύνομαι επειδή με έκανες να φοβάμαι μέσα στο ίδιο μου το σπίτι.»
Εκείνος την κοίταξε για αρκετά δευτερόλεπτα.
Ύστερα έφυγε χωρίς άλλη λέξη.
Η Βαλέρια κάθισε στον καναπέ.
Τα χέρια της έτρεμαν, αλλά δεν ήταν πια μόνο από φόβο. Ήταν και από την προσπάθεια να συγκρατήσει όλα όσα ήθελε να του πει.
Η Σοφία κάθισε δίπλα της.
«Έκανες καλά που δεν έφυγες μαζί του.»
Η Βαλέρια έγνεψε.
Το κινητό της δονήθηκε.
Ήταν μήνυμα από τον δικηγόρο της.
«Έχουμε μια σημαντική εξέλιξη. Η τράπεζα ζήτησε πρόσθετα στοιχεία για την αίτηση χρηματοδότησης. Σας παρακαλώ, μην επικοινωνήσετε με τον Αλεχάντρο για το συγκεκριμένο θέμα μέχρι να εξετάσουμε τα έγγραφα.»
Η Βαλέρια τηλεφώνησε αμέσως.
«Τι βρήκατε;»
Ο δικηγόρος μίλησε προσεκτικά.
«Δεν έχουμε ακόμη πλήρη εικόνα. Υπάρχει, όμως, μια ασυμφωνία ανάμεσα στα στοιχεία που εμφανίζονται στην αίτηση και στα έγγραφα ιδιοκτησίας που μας δώσατε. Πρέπει να εξακριβωθεί ποιος υπέβαλε την αίτηση και αν υπήρχε πραγματική εξουσιοδότηση.»
Η Βαλέρια κοίταξε προς το παράθυρο.
«Και η Ρεβέκκα;»
«Το όνομά της εμφανίζεται σε σχετικό έγγραφο. Αυτό δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι γνώριζε ολόκληρη την υπόθεση. Θα χρειαστούμε περισσότερα στοιχεία.»
Η Βαλέρια έκλεισε το τηλέφωνο.
Τώρα καταλάβαινε γιατί ο Αλεχάντρο είχε τρομάξει όταν του μίλησε για την αίτηση.
Δεν είχε έρθει μόνο για να την πείσει να επιστρέψει.
Είχε έρθει για να μάθει πόσα γνώριζε.
Και το χειρότερο ήταν πως, όταν έφυγε, άφησε πίσω του μια φράση που δεν μπορούσε να βγάλει από το μυαλό της.
«Δεν καταλαβαίνεις τι βλέπεις.»
Ίσως είχε δίκιο.
Ίσως δεν είχε ανακαλύψει ακόμη το πιο σημαντικό κομμάτι.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 5…
0 comments:
Post a Comment