ΜΕΡΟΣ 4 — «ΥΠΕΓΡΑΨΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΩ»… Ο ΡΟΜΠΕΡΤ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΤΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΕΛΟΥΔΙΝΟ ΚΟΥΤΙ

Η Έμιλι κρατούσε το έγγραφο με τα δύο χέρια.

Δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί ο Ρόμπερτ αντιδρούσε έτσι. Αν είχε απλώς αποδεχτεί να τη μεγαλώσει ως δικό του παιδί, γιατί η υπογραφή του βρισκόταν σε ένα έγγραφο που αφορούσε την αναγνώριση της καταγωγής της;

«Μπαμπά, θέλω να μου εξηγήσεις τι υπέγραψες».

Ο Ρόμπερτ πέρασε το χέρι του πάνω από το πρόσωπό του.

«Ήταν πριν γεννηθείς. Η μητέρα σου είχε αφήσει κάποια έγγραφα στο σπίτι της γιαγιάς σου. Όταν τα βρήκαμε, υπήρχαν πληροφορίες για τον Μάικλ και για την εγκυμοσύνη».

«Αυτό δεν μου εξηγεί τίποτα».

«Το ξέρω».

«Τότε πες μου την αλήθεια».

Ο Ρόμπερτ κάθισε στο παγκάκι, κρατώντας απόσταση από την κόρη του.

«Όταν γνώρισα τη μητέρα σου, ήξερα ότι είχε αγαπήσει κάποιον πριν από εμένα. Ήξερα επίσης ότι περίμενε παιδί. Δεν προσπάθησα ποτέ να την αναγκάσω να μου πει περισσότερα απ’ όσα μπορούσε».

«Και όταν γεννήθηκα;»

«Όταν γεννήθηκες, η μητέρα σου ήταν πολύ αδύναμη. Οι πρώτες ημέρες ήταν δύσκολες. Εγώ ήμουν εκεί κάθε στιγμή. Όταν σε κράτησα για πρώτη φορά, ένιωσα ότι ήσουν δικό μου παιδί, ανεξάρτητα από το ποιος ήταν ο βιολογικός σου πατέρας».

Η Έμιλι τον άκουγε σιωπηλή.

«Αυτό το καταλαβαίνω», είπε τελικά. «Αλλά γιατί υπέγραψες;»

Ο Ρόμπερτ κοίταξε το έγγραφο.

«Επειδή τότε πίστευα ότι ήταν ο μόνος τρόπος να σου εξασφαλίσω μια σταθερή οικογένεια. Δεν ήθελα να μεγαλώσεις μέσα σε δικαστικές διαμάχες και κατηγορίες. Η μητέρα σου φοβόταν ότι ο Μάικλ θα επέστρεφε και θα διεκδικούσε θέση στη ζωή σου».

«Και το έκανε;»

«Δεν ξέρω τι ήθελε πραγματικά. Δεν είχαμε επικοινωνία μαζί του για χρόνια».

Η Έμιλι κούνησε το κεφάλι.

«Άρα αποφασίσατε ότι ήταν καλύτερα να μη μάθω ποτέ τίποτα».

«Ναι», είπε ο Ρόμπερτ. «Και αυτό ήταν λάθος».

Η απάντησή του την αιφνιδίασε.

Δεν περίμενε να το παραδεχτεί τόσο απλά.

«Γιατί μου είπες να σε φιλήσω;» ρώτησε ξαφνικά.

Ο Ρόμπερτ έκλεισε τα μάτια.

«Δεν έχω μια απάντηση που να μπορεί να δικαιολογήσει αυτό που έκανα. Είχα πανικοβληθεί, μιλούσα χωρίς να σκέφτομαι και ξεπέρασα ένα όριο που δεν έπρεπε ποτέ να ξεπεράσω. Δεν έπρεπε να σε αγγίξω όταν δεν ήθελες. Δεν έπρεπε να σε φέρω σε αυτό το μέρος και να σε κάνω να αισθανθείς παγιδευμένη».

«Με τρόμαξες».

«Το ξέρω».

«Για μια στιγμή φοβήθηκα ότι δεν θα με άφηνες να φύγω».

Ο Ρόμπερτ σήκωσε το βλέμμα του.

«Δεν θα έπρεπε να είχες αισθανθεί έτσι δίπλα μου».

Η Έμιλι έσφιξε τα χέρια της.

«Δεν ξέρω αν μπορώ να σε εμπιστευτώ».

«Δεν θα σου ζητήσω να με εμπιστευτείς σήμερα».

Για πρώτη φορά, ο Ρόμπερτ έδειχνε να καταλαβαίνει ότι δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα δεκαεννέα χρόνια που την είχε μεγαλώσει ως δικαιολογία για τη συμπεριφορά του.

Η Έμιλι έβαλε το έγγραφο στον φάκελο.

«Θα περιμένουμε τη μαμά».

Εκείνος έγνεψε.

Πέρασαν περίπου τριάντα λεπτά. Η Έμιλι παρέμεινε σε απόσταση, κοντά στο σημείο από όπου είχαν έρθει. Δεν ήθελε να μείνει μόνη με τον πατέρα της ούτε για ένα λεπτό περισσότερο απ’ όσο αισθανόταν άνετα.

Όταν τελικά άκουσε τον ήχο ενός αυτοκινήτου, ένιωσε ανακούφιση.

Η Μάργκαρετ κατέβηκε βιαστικά και έτρεξε κοντά της.

«Έμιλι!»

Η κόρη της την αγκάλιασε για μια στιγμή, αλλά ύστερα απομακρύνθηκε.

«Θέλω να μου πεις τα πάντα».

Η Μάργκαρετ κοίταξε τον Ρόμπερτ.

«Θα σου τα πω».

«Όχι μόνο για τον Μάικλ. Θέλω να μάθω γιατί υπογράψατε έγγραφα, γιατί κρύψατε γράμματα και γιατί κανείς δεν σκέφτηκε ότι είχα δικαίωμα να ξέρω την αλήθεια».

Η μητέρα της έσκυψε το κεφάλι.

«Έχεις δίκιο».

«Και κάτι ακόμη. Δεν θα ξαναπάω ποτέ κάπου κρυφά μαζί του. Αν χρειαστεί να μιλήσουμε, θα γίνει σε μέρος όπου αισθάνομαι ασφαλής».

Η Μάργκαρετ την έσφιξε στην αγκαλιά της.

«Δεν θα σε πιέσω να κάνεις τίποτα άλλο».

Η Έμιλι μπήκε στο αυτοκίνητο.

Πριν κλείσει την πόρτα, γύρισε προς τον Ρόμπερτ.

«Δεν ξέρω τι θα γίνει με εμάς. Αλλά δεν θα κρατήσω άλλο τα μυστικά σας».

Εκείνος δεν προσπάθησε να την εμποδίσει.

Μόνο την παρακολούθησε να απομακρύνεται, κρατώντας στα χέρια του το άδειο βελούδινο κουτί.

Και τότε κατάλαβε ότι η αλήθεια που προσπάθησε να ελέγξει για δεκαεννέα χρόνια είχε επιτέλους βγει στο φως.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 5…

ΜΕΡΟΣ 5 ➡️

⬅️ ΠΙΣΩ