ΜΕΡΟΣ 4: Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕ ΑΝ Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΜΟΥ ΗΞΕΡΕ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΟΥΝ — ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΠΟΥ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΤΡΕΜΩ
Ο γιατρός μού έδειξε μια καρέκλα.
«Καθίστε, κυρία Μάργκαρετ.»
Κάθισα, αλλά δεν μπορούσα να ηρεμήσω. Τα χέρια μου ήταν τόσο κρύα, που τα έτριβα μεταξύ τους.
Εκείνος διάβασε ξανά τις σημειώσεις του.
«Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι από την αρχή. Η εξέταση του δείγματος μπορεί να μας δώσει πληροφορίες για το συγκεκριμένο υγρό, αλλά δεν αποδεικνύει από μόνη της ποιος το πρόσθεσε ή με ποιον σκοπό.»
«Το καταλαβαίνω», είπα. «Αλλά βρήκατε κάτι;»
Ο γιατρός σήκωσε το βλέμμα.
«Τα αποτελέσματα έδειξαν μια ουσία που χρειάζεται άμεση αξιολόγηση από ειδικό. Δεν είναι κάτι που πρέπει να καταναλώνετε χωρίς να γνωρίζετε τι είναι και σε ποια ποσότητα βρίσκεται.»
Ένιωσα την καρδιά μου να χτυπά δυνατά.
«Μπορεί να εξηγήσει τη ζάλη και την υπνηλία μου;»
«Είναι πιθανό να υπάρχει σύνδεση, αλλά δεν μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε μόνο από αυτό το δείγμα. Χρειάζεται να εξετάσουμε και εσάς, το ιατρικό ιστορικό σας και όσα συμπτώματα παρουσιάζετε.»
Έμεινα σιωπηλή.
Ήθελα να ακούσω μια ξεκάθαρη απάντηση. Ήθελα να μου πει ότι όλα ήταν ένα λάθος. Ήθελα να βρεθεί μια αθώα εξήγηση και να επιστρέψω στο σπίτι μου, να κοιτάξω τον Ντάνιελ και να γελάσω με τον φόβο μου.
Αλλά ο γιατρός δεν μπορούσε να μου προσφέρει αυτή την παρηγοριά.
«Κυρία Μάργκαρετ», συνέχισε, «πρέπει να σας ρωτήσω ξανά. Γνωρίζει ο σύζυγός σας ότι βρίσκεστε εδώ;»
«Όχι.»
«Σας έχει απειλήσει ποτέ;»
«Όχι άμεσα.»
«Έχει προσπαθήσει να σας αναγκάσει να πιείτε κάτι, παρά τη θέλησή σας;»
Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα.
«Κάθε βράδυ. Λέει ότι είναι για το καλό μου. Όταν αρνούμαι, θυμώνει.»
Ο γιατρός ακούμπησε το στυλό του στο γραφείο.
«Θέλω να πάρετε πολύ σοβαρά την ασφάλειά σας. Μην καταναλώσετε ξανά το συγκεκριμένο ρόφημα. Μην επιχειρήσετε να δοκιμάσετε ή να αναλύσετε μόνη σας οποιαδήποτε ουσία. Και, αν αισθάνεστε ότι κινδυνεύετε, μην επιστρέψετε σε ένα μέρος όπου μπορεί να βρεθείτε μόνη μαζί του.»
«Πιστεύετε ότι ο Ντάνιελ προσπαθεί να με σκοτώσει;»
Η ερώτηση βγήκε από το στόμα μου προτού προλάβω να τη συγκρατήσω.
Ο γιατρός δεν μου είπε ναι.
Δεν μου είπε ούτε όχι.
«Δεν μπορώ να γνωρίζω τις προθέσεις ενός ανθρώπου από τα αποτελέσματα μιας εργαστηριακής εξέτασης», απάντησε. «Μπορώ, όμως, να σας πω ότι έχετε βάσιμο λόγο να ανησυχείτε και ότι δεν πρέπει να αγνοήσετε όσα περιγράφετε.»
Αυτή η απάντηση ήταν σχεδόν χειρότερη από μια κατηγορία.
Γιατί σήμαινε ότι έπρεπε να αντιμετωπίσω την πιθανότητα πως ο άντρας που κοιμόταν δίπλα μου δεν ήταν ο άνθρωπος που νόμιζα.
Ο γιατρός μού πρότεινε να παραμείνω για περαιτέρω αξιολόγηση και να επικοινωνήσω με κάποιο έμπιστο πρόσωπο. Με τη βοήθειά του, τηλεφώνησα στη Σούζαν.
Μόλις άκουσε τη φωνή μου, κατάλαβε ότι κάτι είχε συμβεί.
«Μαμά; Είσαι καλά;»
Προσπάθησα να μιλήσω, αλλά δεν έβγαινε λέξη.
«Μαμά, πες μου πού είσαι.»
«Στο εργαστήριο. Με είδε ο γιατρός.»
«Τι σου είπε;»
Πήρα μια βαθιά ανάσα.
«Δεν ξέρω τι σημαίνει ακόμη. Αλλά δεν θέλω να επιστρέψω μόνη στο σπίτι.»
Ακολούθησε μια στιγμή σιωπής.
«Μείνε εκεί», είπε. «Έρχομαι να σε πάρω.»
Όταν έφτασε, με αγκάλιασε τόσο σφιχτά, που για πρώτη φορά μετά από ημέρες ένιωσα πως μπορούσα να αναπνεύσω.
«Γιατί δεν μου το είπες νωρίτερα;» ψιθύρισε.
«Φοβόμουν ότι θα έλεγες πως είχες δίκιο.»
Η Σούζαν απομακρύνθηκε λίγο για να με κοιτάξει.
«Μαμά, δεν με νοιάζει ποιος είχε δίκιο. Με νοιάζει να είσαι ασφαλής.»
Έκλαψα στην αγκαλιά της.
Εκείνο το απόγευμα δεν επιστρέψαμε στο σπίτι μου. Πήγαμε στο δικό της, όπου μπορούσα να ξεκουραστώ χωρίς να φοβάμαι ότι κάποιος θα στεκόταν πάνω από το κρεβάτι μου με ένα κινητό στο χέρι και ένα μυστικό στα χείλη.
Για πρώτη φορά, άφησα τον εαυτό μου να παραδεχτεί πόσο φοβισμένη ήμουν.
Ωστόσο, υπήρχε ένα ερώτημα που δεν με άφηνε να ησυχάσω.
Τι ακριβώς σήμαινε η φράση του Ντάνιελ;
«Αν συνεχιστεί αυτό, μπορεί να τη χάσουμε.»
Δεν είχε πει «μπορεί να πεθάνει».
Είχε πει «μπορεί να τη χάσουμε».
Ήταν μια διαφορά που τότε δεν μπορούσα να εξηγήσω.
Το βράδυ, η Σούζαν μού έφερε μια κουβέρτα και κάθισε δίπλα μου στον καναπέ.
«Αύριο θα μιλήσουμε με τις αρμόδιες αρχές και θα δούμε τι πρέπει να γίνει», είπε. «Δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσεις τίποτα μόνη σου.»
Έγνεψα καταφατικά.
Και τότε χτύπησε το τηλέφωνό μου.
Στην οθόνη εμφανίστηκε το όνομα του Ντάνιελ.
Η Σούζαν με κοίταξε.
«Μην απαντήσεις αν δεν αισθάνεσαι ασφαλής.»
Κοίταξα την οθόνη να φωτίζεται ξανά και ξανά.
Τελικά, άφησα την κλήση να σταματήσει.
Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, έφτασε ένα μήνυμα.
«Μάργκαρετ, πού είσαι; Πρέπει να μιλήσουμε. Είναι σημαντικό.»
Το διάβασα δύο φορές.
Και ύστερα ήρθε ένα δεύτερο μήνυμα.
«Σε παρακαλώ, μην κάνεις τίποτα πριν σου εξηγήσω.»
Δεν ήξερα τι εννοούσε.
Αλλά για πρώτη φορά, ο Ντάνιελ ακουγόταν σαν άνθρωπος που φοβόταν ότι είχε χάσει τον έλεγχο.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 5…
0 comments:
Post a Comment