ΜΕΡΟΣ 3 — ΣΤΟΝ ΥΠΕΡΗΧΟ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΜΟΥ… ΑΛΛΑ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΤΡΕΜΩ
Το επόμενο πρωί ξύπνησα πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι.
Είχα κοιμηθεί ελάχιστα. Όλη τη νύχτα στριφογύριζα στο κρεβάτι, με το χέρι μου ακουμπισμένο στην κοιλιά μου.
«Μη φοβάσαι, μικρό μου», ψιθύρισα. «Ό,τι κι αν συμβεί, θα είμαι εδώ».
Φόρεσα ένα απλό φόρεμα, χτένισα τα μαλλιά μου και έβαλα λίγο κραγιόν. Δεν το έκανα για να δείξω στον Ντιέγκο ότι ήμουν δυνατή.
Το έκανα επειδή χρειαζόμουν να θυμηθώ ότι εξακολουθούσα να είμαι εγώ.
Όταν έφτασα στην κλινική, η νοσηλεύτρια με οδήγησε στο εξεταστήριο. Ο δρα Σαλίνας με χαιρέτησε ευγενικά.
«Πώς αισθάνεσαι, Λάουρα;»
«Φοβάμαι», παραδέχτηκα.
«Είναι απολύτως κατανοητό. Έχεις κάποιον μαζί σου;»
Κούνησα αρνητικά το κεφάλι.
«Ο σύζυγός μου πιστεύει ότι τον απάτησα. Λέει ότι το παιδί δεν μπορεί να είναι δικό του».
Ο γιατρός δεν έκανε κανένα σχόλιο για τον Ντιέγκο.
«Σήμερα θα εξετάσουμε ό,τι χρειάζεται να εξετάσουμε. Ας επικεντρωθούμε πρώτα σε εσένα και στο μωρό».
Ξάπλωσα στο κρεβάτι.
Το κρύο τζελ άγγιξε την κοιλιά μου και ανατρίχιασα. Ο γιατρός μετακίνησε προσεκτικά τον ηχοβολέα, κοιτάζοντας την οθόνη.
Στην αρχή, δεν καταλάβαινα τι έβλεπα.
Έπειτα εμφανίστηκε μια μικρή κίνηση.
Και μετά ακούστηκε ένας γρήγορος, δυνατός χτύπος.
Η καρδιά του μωρού μου.
Έκλεισα το στόμα με το χέρι.
«Είναι καλά;» ψιθύρισα.
«Μέχρι στιγμής, βλέπω καρδιακή λειτουργία», απάντησε ο γιατρός. «Θα ολοκληρώσω τις μετρήσεις και θα σου εξηγήσω τα ευρήματα».
Έκλαψα από ανακούφιση.
Εκείνη τη στιγμή, η πόρτα άνοιξε απότομα.
Ο Ντιέγκο μπήκε μέσα, με την Πάολα ακριβώς πίσω του.
«Ωραία», είπε. «Τώρα θα τελειώσει αυτό. Γιατρέ, θέλω να ξέρω πόσο προχωρημένη είναι η εγκυμοσύνη της».
Ο δρα Σαλίνας σταμάτησε την εξέταση.
«Κύριε, η ασθενής μου δεν σας έχει δώσει ακόμη άδεια να συμμετάσχετε στη συζήτηση».
«Είμαι ο σύζυγός της!»
«Αυτό δεν καταργεί το δικαίωμά της να αποφασίζει ποιος βρίσκεται στο εξεταστήριο».
Ο Ντιέγκο με κοίταξε θυμωμένος.
«Πες του ότι δεν έχεις τίποτα να κρύψεις».
Δεν απάντησα.
Ο γιατρός άφησε τον ηχοβολέα στην άκρη και με κοίταξε.
«Λάουρα, θέλεις να παραμείνουν εδώ;»
Κοίταξα τον άντρα που με είχε κατηγορήσει, που είχε φύγει από το σπίτι μας και που τώρα είχε φέρει μαζί του την άλλη γυναίκα για να παρακολουθήσει την εξέταση του παιδιού μου.
«Όχι», είπα.
Ο Ντιέγκο έμεινε άφωνος.
«Τι είπες;»
«Θέλω να φύγουν».
Η Πάολα έκανε ένα βήμα προς το μέρος μου.
«Μην το κάνεις αυτό πιο δύσκολο απ’ όσο είναι».
Ο γιατρός σηκώθηκε.
«Σας παρακαλώ, περιμένετε έξω. Θα σας ενημερώσουμε μόνο εφόσον η ασθενής το επιθυμεί».
Ο Ντιέγκο έσφιξε τα χείλη του, αλλά τελικά βγήκε. Η Πάολα τον ακολούθησε, ρίχνοντάς μου ένα βλέμμα που δεν μπορούσα να ερμηνεύσω.
Η πόρτα έκλεισε.
Ο γιατρός συνέχισε την εξέταση.
Πέρασαν μερικά λεπτά. Μετά μερικά ακόμη.
Ξαφνικά, το πρόσωπό του άλλαξε.
Έκανε μια μέτρηση ξανά.
Έλεγξε την ημερομηνία που είχα δώσει στη νοσηλεύτρια.
Έπειτα ζήτησε να δει το ιατρικό ιστορικό μου.
«Κυρία Λάουρα», είπε τελικά, «θέλω να επιβεβαιώσουμε ορισμένες πληροφορίες».
Η καρδιά μου άρχισε να χτυπά γρηγορότερα.
«Τι συμβαίνει;»
«Δεν θέλω να σε τρομάξω. Χρειάζεται, όμως, να ξεκαθαρίσουμε τις ημερομηνίες και να επιβεβαιώσουμε ορισμένα ευρήματα».
«Είναι καλά το μωρό μου;»
«Αυτή τη στιγμή βλέπω καρδιακή λειτουργία. Θα χρειαστεί να ολοκληρώσουμε τον έλεγχο για να σου δώσω μια σαφή απάντηση για όλα τα υπόλοιπα».
Ένιωσα τα δάχτυλά μου να παγώνουν.
«Ποιες ημερομηνίες;»
Ο γιατρός κοίταξε ξανά την οθόνη.
«Πότε ακριβώς έγινε η βαζεκτομή του συζύγου σου;»
«Πριν από δύο μήνες».
«Και πότε έκανες το πρώτο τεστ εγκυμοσύνης;»
Του απάντησα.
Δεν είπε τίποτα για μερικά δευτερόλεπτα.
Ύστερα γύρισε προς το μέρος μου.
«Λάουρα, υπάρχει κάτι σημαντικό που πρέπει να καταλάβεις. Μια βαζεκτομή δεν θεωρείται επιτυχής αντισύλληψη αμέσως μετά την επέμβαση. Απαιτείται έλεγχος του σπέρματος για να επιβεβαιωθεί το αποτέλεσμα. Χωρίς αυτή την επιβεβαίωση, δεν μπορούμε να συμπεράνουμε ότι μια εγκυμοσύνη αποδεικνύει απιστία».
Ένιωσα τα μάτια μου να γεμίζουν δάκρυα.
«Άρα μπορεί να είναι δικό του;»
«Ναι, είναι δυνατόν. Όμως ο υπέρηχος δεν μπορεί να αποδείξει πατρότητα. Θα πρέπει πρώτα να επιβεβαιώσουμε την ηλικία κύησης και, αν χρειαστεί, να εξετάσουμε τα υπόλοιπα στοιχεία με τον κατάλληλο τρόπο».
Για πρώτη φορά, κάποιος μου μιλούσε χωρίς να με κατηγορεί.
Όμως ο γιατρός δεν είχε τελειώσει.
Κοίταξε ξανά τον φάκελό μου και συνοφρυώθηκε.
«Υπάρχει και κάτι ακόμη».
Το στομάχι μου σφίχτηκε.
«Τι;»
«Στο ιστορικό σου αναφέρεται μια εξέταση που έγινε πριν από αρκετές εβδομάδες, αλλά δεν υπάρχει εδώ ολόκληρη η σχετική αναφορά. Θέλω να επικοινωνήσω με το εργαστήριο για να βεβαιωθώ ότι έχουμε όλα τα στοιχεία».
«Ποια εξέταση;»
Ο γιατρός δεν απάντησε αμέσως.
Τότε ακούστηκε ένα χτύπημα στην πόρτα.
Η νοσηλεύτρια μπήκε κρατώντας έναν φάκελο.
«Γιατρέ, μόλις ήρθε αυτό από το εργαστήριο. Είπαν ότι είναι επείγον να το δείτε».
Ο γιατρός άνοιξε τον φάκελο.
Διάβασε την πρώτη σελίδα.
Έπειτα τη δεύτερη.
Και, για πρώτη φορά από τη στιγμή που είχα μπει στο εξεταστήριο, είδα την έκφρασή του να γίνεται πραγματικά σοβαρή.
«Λάουρα», είπε χαμηλόφωνα, «πριν μιλήσουμε στον σύζυγό σου, πρέπει να σου κάνω μια πολύ συγκεκριμένη ερώτηση».
«Ποια;»
Σήκωσε το βλέμμα του.
«Είσαι απολύτως βέβαιη ότι ο Ντιέγκο έκανε την επέμβαση που σου είπε ότι έκανε;»
Ένιωσα σαν να άνοιξε το πάτωμα κάτω από τα πόδια μου.
«Τι εννοείτε;»
Ο γιατρός δεν απάντησε αμέσως.
Έκλεισε τον φάκελο και μου ζήτησε να καθίσω.
Και τότε κατάλαβα ότι αυτό το ραντεβού δεν θα τελείωνε με μια απλή φωτογραφία του μωρού μου.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 4…
0 comments:
Post a Comment