ΜΕΡΟΣ 8 — «Ένας άγνωστος τηλεφώνησε και είπε ότι η βιολογική μου μητέρα ίσως είχε προλάβει να αφήσει κι άλλο στοιχείο πριν πεθάνει»
Δεν μπορούσα να αναπνεύσω.
«Τι εννοείς ότι δεν πέθανε αμέσως;»
Η μαμά με κοίταξε.
«Δεν ξέρω αν ήταν αλήθεια.»
«Τότε γιατί φοβήθηκες τόσο;»
«Επειδή γνώριζε το όνομα της Αλίσια.»
Και αυτό ήταν το πρόβλημα.
Δεν υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που γνώριζαν την ιστορία.
Η έρευνα για το Maplewood μόλις είχε ανοίξει ξανά.
Κάποιος όμως ήξερε.
Ο πράκτορας Μόρις ενημερώθηκε αμέσως.
Μας είπε να μην απαντήσουμε ξανά σε άγνωστο αριθμό.
«Μπορεί να είναι κάποιος που έχει πρόσβαση σε παλιά στοιχεία», είπε.
«Ή κάποιος που προσπαθεί να μας φοβίσει.»
Το ίδιο βράδυ, οι ερευνητές βρήκαν μια νέα αναφορά.
Ένα παλιό νοσοκομειακό αρχείο.
Η Αλίσια είχε μεταφερθεί σε νοσοκομείο μετά το ατύχημα.
Δεν είχε πεθάνει ακαριαία.
Είχε παραμείνει ζωντανή για αρκετές ώρες.
Και αυτό άλλαζε τα πάντα.
«Υπήρχε κάποιος μαζί της;» ρώτησα.
Ο πράκτορας έψαξε.
«Δεν ξέρουμε.»
«Κάποιος την είχε επισκεφθεί;»
«Υπάρχει ένα όνομα.»
«Ποιο;»
Μου έδειξε το έγγραφο.
Ήταν το ίδιο όνομα που υπήρχε σε ένα από τα παλιά αρχεία του Maplewood.
Μάρθα.
Η γυναίκα των αρχείων.
Ένιωσα ανατριχίλα.
«Την επισκέφθηκε;»
«Φαίνεται πως ναι.»
Η μαμά έμεινε σιωπηλή.
«Τι μπορεί να ήθελε από εκείνη;»
Κανείς δεν ήξερε.
Αλλά υπήρχε ένα ακόμη στοιχείο.
Στο τέλος του παλιού νοσοκομειακού αρχείου υπήρχε μια σημείωση.
Μόνο μία πρόταση.
«Η ασθενής ζήτησε να διασφαλιστεί ότι το παιδί της θα είναι ασφαλές.»
Ένιωσα τα μάτια μου να γεμίζουν δάκρυα.
«Ήξερε ότι θα πέθαινε.»
Η μαμά μου έπιασε το χέρι.
«Και σε αγαπούσε.»
Ο πράκτορας Μόρις συνέχισε την έρευνα.
Βρήκαν ότι η Αλίσια είχε ζητήσει να καταγραφεί ένα όνομα επαφής.
Δεν ήταν συγγενής.
Δεν ήταν φίλος.
Ήταν κάποιος από το Maplewood.
Και τότε καταλάβαμε ότι ίσως η Αλίσια είχε προσπαθήσει να προστατεύσει την κόρη της ακόμα και όταν ήξερε ότι δεν θα την ξανάβλεπε.
Το γράμμα της δεν ήταν το μόνο πράγμα που είχε αφήσει.
Υπήρχε και μια δεύτερη αναφορά.
Μια μικρή σημείωση.
Ένα όνομα.
Και μια διεύθυνση.
Ο πράκτορας Μόρις μας κοίταξε.
«Βρήκαμε πιθανό συγγενή.»
Η καρδιά μου χτύπησε δυνατά.
«Ποιον;»
«Δεν ξέρουμε ακόμη αν είναι βέβαιο.»
«Πρέπει να το μάθω.»
«Θα το μάθεις.»
Κοίταξα τη μαμά.
Εκείνη χαμογέλασε μέσα από τα δάκρυά της.
«Όποτε είσαι έτοιμη.»
Και για πρώτη φορά δεν φοβόμουν το παρελθόν.
Ήθελα να το γνωρίσω.
Όμως πριν φύγουμε, ο πράκτορας Μόρις πήρε στην άκρη τη μητέρα μου.
Της είπε κάτι που δεν άκουσα.
Η έκφρασή της άλλαξε.
«Τι συμβαίνει;» ρώτησα.
Η μαμά γύρισε προς το μέρος μου.
«Έμμα…»
«Ναι;»
«Βρήκαν έναν άνθρωπο που μπορεί να είναι συγγενής σου.»
Έμεινα ακίνητη.
«Και;»
«Είναι ζωντανός.»
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 9…
0 comments:
Post a Comment