ΜΕΡΟΣ 4 — «ΤΟ ΜΩΡΟ ΕΙΧΕ ΟΝΟΜΑ ΠΡΙΝ ΓΕΝΝΗΘΕΙ — ΚΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΚΡΥΦΟ ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ»
«Πώς το λέγαμε;»
Η Λίνα έκλαψε.
«Δεν ξέρω αν πρέπει να σου το πω.»
«Μετά από δέκα χρόνια, δεν έχεις το δικαίωμα να αποφασίζεις τι μπορώ να αντέξω.»
Έσκυψε το κεφάλι.
«Ελίζα.»
Έκλεισα τα μάτια.
Ελίζα.
Το όνομα που είχα ψιθυρίσει κάποτε στον Ράιαν.
Το όνομα που είχαμε συμφωνήσει να δώσουμε στο παιδί αν ήταν κορίτσι.
«Πώς το ξέρεις;»
«Το άκουσα από τον Ράιαν.»
«Και η μητέρα μου;»
«Το γνώριζε.»
«Γιατί;»
Η Λίνα έβγαλε έναν φάκελο από την τσάντα της.
«Γιατί της έδωσε ο Ράιαν ένα γράμμα.»
«Τι γράμμα;»
«Ένα γράμμα που έγραψες όταν ήσουν στο νοσοκομείο.»
Το πήρα.
Η γραφή ήταν δική μου.
Το χαρτί είχε κιτρινίσει.
Το άνοιξα.
Δεν θυμόμουν ότι το είχα γράψει.
Ήταν ένα γράμμα προς το αγέννητο παιδί μου.
«Αν κάποτε διαβάσεις αυτό το γράμμα, να ξέρεις ότι ήσουν αγαπημένη πριν καν σε γνωρίσουμε.»
Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα.
«Γιατί δεν το πήρα ποτέ;»
Η Λίνα έκλεισε τα μάτια.
«Η μητέρα μας το κράτησε.»
«Γιατί;»
«Επειδή φοβόταν ότι θα σε κατέστρεφε περισσότερο.»
Γέλασα πικρά.
«Όλοι αποφασίζατε τι μπορούσα να αντέξω.»
Η Λίνα δεν απάντησε.
Τότε χτύπησε το τηλέφωνό μου.
Η μητέρα μου.
«Άννι, πρέπει να μιλήσουμε.»
«Όχι στο τηλέφωνο.»
«Έχεις δει το γράμμα;»
Πάγωσα.
«Ναι.»
«Τότε ξέρεις.»
«Δεν ξέρω τίποτα.»
Η φωνή της έσπασε.
«Ο Ράιαν μου ζήτησε να κρατήσω το γράμμα.»
«Και εσύ το έκανες.»
«Ναι.»
«Γιατί;»
«Γιατί τότε πίστευα ότι προστάτευα την οικογένεια.»
«Ποια οικογένεια;»
Δεν απάντησε.
«Τη δική μου ή του Ράιαν;»
Σιωπή.
Τότε άκουσα τη μητέρα μου να κλαίει.
«Έκανα λάθος.»
«Όλοι κάνατε λάθος.»
«Ναι.»
«Και το πληρώσαμε όλοι.»
«Το ξέρω.»
Όμως υπήρχε κάτι ακόμη.
Κάτι που δεν μπορούσα να αφήσω.
«Γιατί ο Ράιαν ήθελε να κρύψει την εγκυμοσύνη;»
Η μητέρα μου έμεινε σιωπηλή.
«Μαμά;»
«Γιατί είχε ήδη αποφασίσει να φύγει.»
Πάγωσα.
«Πριν χάσω το μωρό;»
«Ναι.»
Ένιωσα σαν να είχε φύγει ο αέρας από το δωμάτιο.
«Είχε αποφασίσει να με αφήσει ενώ ήμουν έγκυος;»
«Ναι.»
«Και η Λίνα;»
«Ήταν ήδη μέρος της ζωής του.»
Έκλεισα τα μάτια.
Τότε όλα άρχισαν να αποκτούν διαφορετικό νόημα.
Δεν είχε απλώς προδώσει τον γάμο μας.
Είχε σχεδιάσει μια νέα ζωή πριν τελειώσει η παλιά.
Και όλοι γύρω μου είχαν προσπαθήσει να κάνουν το χάος να φαίνεται λιγότερο επώδυνο.
Το επόμενο πρωί πήγα στη δικηγόρο.
«Θέλω να μάθω αν υπήρξε παράβαση στην κλινική.»
Η δικηγόρος με κοίταξε.
«Μπορούμε να ζητήσουμε τα πλήρη αρχεία.»
«Κάν' το.»
«Και για το γράμμα;»
«Θέλω να μάθω ποιος το κράτησε και γιατί.»
Για πρώτη φορά μετά από χρόνια δεν ήθελα εκδίκηση.
Ήθελα αλήθεια.
Και τότε ήρθε η πιο απρόσμενη πληροφορία.
Η κλινική βρήκε το αρχείο πρόσβασης.
Κάποιος είχε ανοίξει τον φάκελό μου δύο φορές.
Τη μία φορά η Λίνα.
Τη δεύτερη…
Ο Ράιαν.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 5…
0 comments:
Post a Comment