ΜΕΡΟΣ 6 — Ο πατέρας μου αποκάλυψε ότι υπήρχε κι άλλο πρόωρο μωρό την ίδια νύχτα, και η μητέρα μου πίστευε ότι ένα παλιό λάθος είχε επαναληφθεί
Δεν μπορούσα να μιλήσω.
«Τι εννοείς;» ρώτησα.
Ο πατέρας μου είπε ότι το νοσοκομείο είχε πράγματι φροντίσει περισσότερα από ένα πρόωρα μωρά εκείνη τη νύχτα.
«Και η μητέρα σου είδε τα στοιχεία.»
«Πώς;»
«Δεν ξέρω.»
«Ξέρεις.»
Σιωπή.
«Η μητέρα σου έχει έναν φόβο από τότε που χάσαμε το πρώτο μας παιδί.»
Δεν είχα ακούσει ποτέ την ιστορία.
Ήξερα μόνο ότι πριν από εμάς υπήρχε ένα παιδί που πέθανε.
«Πίστευε ότι είχε γίνει λάθος τότε», είπε.
«Και τώρα νόμιζε ότι έγινε ξανά;»
«Ναι.»
«Αυτό δεν της δίνει δικαίωμα να μπει στη ΜΕΝΝ.»
«Το ξέρω.»
«Δεν φαίνεται να το ξέρεις.»
Ο πατέρας μου σιώπησε.
Τότε μου είπε κάτι που με έκανε να ανατριχιάσω.
«Η μητέρα σου είδε έναν αριθμό στον φάκελο της Ροζαλί που της θύμισε εκείνη την παλιά υπόθεση.»
«Ποιον αριθμό;»
«Δεν ξέρω.»
«Πού είναι τα χαρτιά;»
«Στο σπίτι.»
«Θέλω να τα δω.»
«Δεν είναι τόσο απλό.»
«Για μένα είναι.»
Έκλεισα.
Δεν μπορούσα να αφήσω τη Ροζαλί για να ψάξω παλιά χαρτιά.
Αλλά τότε συνέβη κάτι που δεν περίμενα.
Η υπεύθυνη του νοσοκομείου ήρθε στο δωμάτιο.
«Θέλω να σας ενημερώσω για την ανασκόπηση.»
Σηκώθηκα.
«Βρήκατε κάτι;»
«Βρήκαμε ότι υπήρξε παραβίαση πρόσβασης.»
«Από τη μητέρα μου;»
«Ναι.»
«Και ο συναγερμός;»
«Δεν μπορούμε να αποδώσουμε με βεβαιότητα την αιτία.»
Αναστέναξα.
Ήθελα ένα ξεκάθαρο αποτέλεσμα.
Δεν το είχα.
Αλλά υπήρχε κάτι άλλο.
«Υπάρχει επίσης καταγραφή ότι η μητέρα σας είχε προσπαθήσει να λάβει πληροφορίες για το μωρό πριν από την επίσκεψή της.»
«Το ξέρω.»
«Αυτό μας ανησυχεί.»
«Κι εμένα.»
Η γυναίκα με κοίταξε.
«Θέλουμε να σας προτείνουμε αυστηρότερο περιορισμό επισκεπτών.»
«Ναι.»
«Και να ορίσετε συγκεκριμένα άτομα που επιτρέπεται να λαμβάνουν πληροφορίες.»
«Μόνο εγώ και ο Κέβιν.»
«Εντάξει.»
Για πρώτη φορά ένιωσα ότι κάποιος έβαζε ένα όριο για μένα.
Αργότερα, η Ροζαλί έκανε μια μικρή βελτίωση.
Οι γιατροί μιλούσαν ξανά για σταδιακή μείωση της υποστήριξης.
Έκλαψα από ανακούφιση.
Η Μπρούκλιν χαμογέλασε.
«Η Ρόζι είναι δυνατή.»
«Ναι.»
«Όπως σου είπα.»
Την αγκάλιασα.
Εκείνο το βράδυ όμως έλαβα μια φωτογραφία.
Από άγνωστο αριθμό.
Ήταν μια παλιά φωτογραφία της μητέρας μου.
Κρατούσε ένα μωρό.
Στο πίσω μέρος υπήρχε μια ημερομηνία.
Και από κάτω ένα όνομα.
Το όνομα ήταν διαφορετικό από το δικό μου.
Η φωτογραφία συνοδευόταν από ένα μήνυμα:
«Ρώτησε τη μητέρα σου ποιο παιδί κρατάει πραγματικά.»
Έδειξα τη φωτογραφία στον Κέβιν.
«Ποιος το έστειλε;»
«Δεν ξέρω.»
Τότε ήρθε δεύτερο μήνυμα.
«Αν θέλεις την αλήθεια για τη Ροζαλί, ψάξε το αρχείο της παλιάς ΜΕΝΝ.»
Κοίταξα την ημερομηνία.
Ήταν η ημερομηνία που είχε γεννηθεί η μητέρα μου.
Ή όχι.
Γιατί η φωτογραφία είχε κάτι παράξενο.
Η μητέρα μου κρατούσε το μωρό.
Αλλά στο πίσω μέρος του χαρτιού υπήρχε ένας αριθμός φακέλου.
Και ο ίδιος αριθμός...
ήταν γραμμένος σε ένα από τα έγγραφα που είχε βρει η Κόρτνεϊ.
0 comments:
Post a Comment