ΜΕΡΟΣ 6 — «Η φωτογραφία είχε τραβηχτεί μήνες πριν — και αποκάλυπτε ότι κάποιος παρακολουθούσε το σπίτι πολύ πριν βρω το παλιό τηλέφωνο»
Ο άντρας που στεκόταν στην πόρτα δεν μπήκε αμέσως.
«Δεν ήρθα για να σας τρομάξω», είπε.
Κοίταξε εμένα.
«Ήρθα επειδή κάποιος μου ζήτησε να σας προστατεύσω.»
Δεν κατάλαβα.
«Ποιος;»
Δεν απάντησε.
Άφησε τον φάκελο στο τραπέζι.
Μέσα υπήρχαν φωτογραφίες.
Η βεράντα.
Η αυλή.
Το σπίτι.
Και μία φωτογραφία όπου φαινόμουν εγώ στο παράθυρο.
Η ημερομηνία ήταν πριν από μήνες.
«Ποιος τις τράβηξε;»
«Δεν μπορώ να σας το πω ακόμη.»
Ο άντρας μου προσπάθησε να πάρει τον φάκελο.
Ο επισκέπτης τον σταμάτησε.
«Δεν θα αγγίξετε τίποτα.»
Για πρώτη φορά, είδα τον άντρα μου να κάνει πίσω.
Ο άνθρωπος αυτός δεν ήταν μόνος.
Έξω υπήρχαν κι άλλοι.
Και τότε κατάλαβα ότι η αδερφή του είχε ήδη κινήσει διαδικασίες.
Οι ηχογραφήσεις είχαν πλέον αντίγραφα.
Τα έγγραφα είχαν αντιγραφεί.
Και οι φωτογραφίες έδειχναν ότι κάποιος είχε παρατηρήσει το σπίτι για καιρό.
Όμως υπήρχε ένα ακόμη μυστήριο.
Γιατί;
Γιατί περίμεναν τόσο πολύ;
Ο άντρας κοίταξε εμένα.
«Υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρετε.»
«Τι;»
«Δεν είστε η πρώτη γυναίκα που βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση.»
Ένιωσα το στομάχι μου να σφίγγεται.
«Ποια ήταν πριν από εμένα;»
Έβγαλε ένα παλιό έγγραφο.
Το όνομα ήταν εκεί.
Η γυναίκα από το γράμμα.
Η πρώτη σύζυγος του πεθερού μου.
«Εξαφανίστηκε από την οικογένεια πριν από χρόνια.»
Η πεθερά μου φώναξε:
«Αρκετά!»
Ο άντρας την κοίταξε.
«Ακριβώς γι' αυτό είμαστε εδώ.»
Τότε η πεθερά μου έκανε κάτι που δεν περίμενα.
Κάθισε.
Και άρχισε να κλαίει.
«Δεν ξεκίνησε από εμένα.»
Όλοι πάγωσαν.
«Τι εννοείς;» ρώτησα.
Σήκωσε το βλέμμα.
«Η οικογένεια το έκανε πριν από εμένα.»
«Τι έκανε;»
Δεν απάντησε.
Ο άντρας δίπλα στην πόρτα είπε:
«Αυτό θα το εξηγήσει η ίδια.»
Η πεθερά μου έκλεισε τα μάτια.
«Υπήρχε ένα μυστικό για τα παιδιά.»
«Ποιο;»
«Τα αγόρια κληρονομούσαν τα πάντα.»
Η φωνή της έσπασε.
«Και τα κορίτσια θεωρούνταν βάρος.»
Ένιωσα οργή.
«Γι' αυτό μου έλεγες ότι οι κόρες μου είναι άχρηστες;»
Δεν απάντησε.
Και τότε κατάλαβα πως η κακοποίηση δεν ήταν απλώς μίσος.
Ήταν μια αρρωστημένη πεποίθηση που είχε μεταδοθεί από γενιά σε γενιά.
Όμως υπήρχε κάτι ακόμη.
Ο άντρας άνοιξε τον φάκελο.
«Υπάρχει και το θέμα του πιστοποιητικού.»
«Ποιο πιστοποιητικό;»
«Το πιστοποιητικό γέννησης του παιδιού.»
Ο άντρας μου σηκώθηκε απότομα.
«Δεν θα μιλήσουμε γι' αυτό.»
Ο επισκέπτης τον κοίταξε.
«Θα μιλήσουμε.»
Και τότε αποκάλυψε ότι κάποιος είχε ήδη προσπαθήσει να προετοιμάσει έγγραφα για το παιδί πριν καν γεννηθεί.
Το όνομα του πατέρα ήταν καταχωρισμένο.
Αλλά υπήρχε και μια δεύτερη σημείωση.
Μια σημείωση που έδειχνε ότι σχεδίαζαν να κρατήσουν το παιδί μακριά μου.
Έβαλα το χέρι στην κοιλιά μου.
«Δεν θα μου πάρουν το παιδί μου.»
Ο άντρας απάντησε:
«Όχι. Αν κάνουμε όσα πρέπει από τώρα.»
Και τότε ακούστηκε ένας δυνατός χτύπος στην πόρτα.
Αυτή τη φορά δεν ήταν ένας άνθρωπος.
Ήταν οι αρχές.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 7…
0 comments:
Post a Comment