ΜΕΡΟΣ 5 — «Στο κουτί υπήρχε κάτι που έκανε τον Ίθαν να καταλάβει ότι ο βιολογικός του πατέρας δεν τον είχε ξεχάσει ποτέ»
Ο Ίθαν δεν άγγιξε αμέσως το κουτί.
Το κοίταζε σαν να φοβόταν ότι αν το άνοιγε, ολόκληρη η εικόνα που είχε για τη ζωή του θα άλλαζε.
Η Μαρλέν στάθηκε απέναντί του.
«Είσαι σίγουρος;»
«Όχι.»
«Τότε δεν χρειάζεται.»
Ο Ίθαν πήρε βαθιά ανάσα.
«Όχι. Θέλω.»
Άνοιξε το καπάκι.
Μέσα υπήρχαν γράμματα.
Πολλά γράμματα.
Κανένα δεν είχε σταλεί.
Το πρώτο ήταν γραμμένο πολλά χρόνια πριν.
Ο Ίθαν το διάβασε αργά.
Δεν θα μεταφέρω εδώ τις ακριβείς λέξεις, γιατί ήταν κάτι προσωπικό.
Αλλά το νόημα ήταν ξεκάθαρο.
Ο Σεμπάστιαν ήξερε ότι υπήρχε ένα παιδί.
Και, παρόλο που δεν γνώριζε αν θα είχε ποτέ θέση στη ζωή του, δεν είχε πάψει να σκέφτεται τι άνθρωπος θα γινόταν.
Ο Ίθαν έκλεισε τα μάτια.
«Δεν τον μίσησα ποτέ», είπε.
«Δεν είχες καν την ευκαιρία να τον γνωρίσεις», του απάντησα.
«Αυτό είναι που πονάει περισσότερο.»
Η Μαρλέν του έδωσε ακόμη μία φωτογραφία.
«Αυτό τραβήχτηκε λίγους μήνες πριν πεθάνει.»
Ο Ίθαν την πήρε.
Στην πίσω πλευρά υπήρχε μια μικρή σημείωση.
Δεν ήταν δραματική.
Δεν ήταν θυμωμένη.
Ήταν απλή.
Και ακριβώς γι' αυτό ήταν τόσο δυνατή.
Ο Ίθαν άρχισε να κλαίει.
Η Λίλι, που καθόταν στην αγκαλιά μου, άρχισε να κουνάει τα χεράκια της.
Ο Ίθαν την κοίταξε.
Μετά κοίταξε τη φωτογραφία.
«Θα ήθελα να μπορούσε να τη γνωρίσει.»
«Κι εγώ.»
«Θα του άρεσε το όνομά της;»
«Νομίζω πως ναι.»
Η Μαρλέν χαμογέλασε.
«Θα του άρεσε πολύ.»
Πριν φύγουμε, η Μαρλέν μας έδωσε αντίγραφα των φωτογραφιών και το οικογενειακό ιστορικό που είχε συγκεντρώσει.
Ο Ίθαν την ευχαρίστησε.
«Δεν ξέρω πώς να σας ανταποδώσω αυτό.»
Η Μαρλέν τον κοίταξε.
«Δεν χρειάζεται. Απλώς μη συνεχίσεις να κρύβεις την ιστορία σου.»
Αυτή η φράση έμεινε μαζί μας.
Στον δρόμο της επιστροφής, ο Ίθαν δεν μιλούσε.
Μόνο κοιτούσε τη Λίλι από τον καθρέφτη.
Κάποια στιγμή είπε:
«Τώρα καταλαβαίνω γιατί τρόμαξα όταν είδα το σημάδι.»
«Γιατί;»
«Γιατί ήταν η πρώτη φορά που είδα ένα κομμάτι του πατέρα μου να υπάρχει μπροστά μου.»
Του έπιασα το χέρι.
«Και τώρα;»
Χαμογέλασε.
«Τώρα δεν φοβάμαι.»
Όμως υπήρχε ακόμα κάτι που δεν είχαμε κάνει.
Έπρεπε να επιστρέψουμε σπίτι.
Και να μιλήσουμε στη Σάντι.
Γιατί υπήρχε μια ερώτηση που ο Ίθαν δεν είχε ακόμα κάνει:
Γιατί τον είχε κρατήσει μακριά από την αλήθεια τόσο καιρό;
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 6…
0 comments:
Post a Comment